LUNA'S ANDERE SITES
ARCHIEF
September 2010
Augustus 2010
Juli 2010
Juni 2010
Mei 2010
April 2010
Maart 2010
Februari 2010
Januari 2010
December 2009
November 2009
Oktober 2009
September 2009
Augustus 2009
Juli 2009
Juni 2009
Mei 2009
April 2009
Maart 2009
Februari 2009
Januari 2009
December 2008
November 2008
Oktober 2008
September 2008
Augustus 2008
Juli 2008
Juni 2008
Mei 2008
April 2008
Maart 2008
Februari 2008
Januari 2008
December 2007
November 2007
Oktober 2007
September 2007
Augustus 2007
Juli 2007
Juni 2007
Mei 2007
April 2007
Maart 2007
Februari 2007
Januari 2007
December 2006
November 2006
Oktober 2006
September 2006
Augustus 2006
Juli 2006
Juni 2006
Mei 2006
April 2006
Maart 2006
Februari 2006
Januari 2006
December 2005
November 2005
Oktober 2005
September 2005
Augustus 2005
Juli 2005
Juni 2005
Mei 2005
April 2005
Maart 2005
Februari 2005
Januari 2005
December 2004
November 2004
Oktober 2004
September 2004
Augustus 2004
Juli 2004
Juni 2004
Mei 2004
April 2004
Maart 2004
Februari 2004
Januari 2004
December 2003
November 2003
Oktober 2003
September 2003
Augustus 2003
Juli 2003
Juni 2003
Mei 2003
April 2003
Maart 2003
Februari 2003
Januari 2003
December 2002
November 2002
Oktober 2002
September 2002
Augustus 2002
Juli 2002
Juni 2002
Mei 2002
April 2002
Maart 2002
Februari 2002
Januari 2002
December 2001
November 2001
Oktober 2001
September 2001
Augustus 2001
Juli 2001
Juni 2001
Mei 2001
April 2001
LAATSTE FLICKR-FOTO
Alle content © Chantall van den Heuvel
Deze website is ontworpen
door mar10e.com
tip
"M'n tong doet een beetje pijn", had ik 's ochtends tegen de verkering gezegd.
"Oh, dat is niet zo best liefie", zei hij.
Pas in de middag herinnerde ik me dat ik die nacht had gedroomd over m'n tongpiercing. Dat ik hem eruit had gehaald en 'm weer verkeerd om terug had gedaan. En dat dat niet lekker zat, omdat dan het grootste bolletje boven zat in plaats van het kleine bolletje. En toen moest ik hem weer omdraaien. In werkelijkheid is er helemaal geen verschil tussen het bovenste en onderste bolletje.
's avonds was er ineens het besef; ik haal dat ding eruit. Voor altijd.
"Ik haal 'm eruit", zei ik tegen verkering.
"Je hoeft 'm er voor mij niet in te laten", zei de verkering.
"Oh, vind je het niet lekkerder met pijpen dan"?', lachte ik.
"Liefie, ik vind alles lekker wat je doet."
Dus na 13 jaar draaide ik de bolletjes los en friemelde wat met m'n tong langs m'n tanden en door de rest van m'n mond. En ik voelde dat het goed was.
Ik had die piercing genomen tijdens m'n studenten- en stapperiode. En oh, wat vond ik het leuk als er mannen waren die 'm dan zo stiekem zagen zitten en dan vroegen of ik een tongpiercing had en dat ik dan heel stoer m'n tong kon uitsteken en lief kon lachen en oh, wat vond ik het dan spannend als die mannen gingen fantaseren over tongzoenen of pijpen en oh, wat vond ik het heerlijk als mannen na afloop zeiden dat ik de eerste was die ze had gepijpt met tongpiercing. Was ik toch bij heel veel mannen nog ergens de eerste mee en oh, wat vond ik het een prettige gedachte dat ze me nooit meer zouden vergeten.
Ik geloof dat ik daar nu wel klaar mee ben.
Het einde van een tijdperk.
Over een paar maanden laat ik een klitpiercing zetten.
Vanaf het begin van onze relatie heb ik tegen de verkering gezegd: "Ik wil geen tv op de slaapkamer! Ik wil het niet, nu niet, nooit niet." Dus gebeurt het ook niet. Een tv op de slaapkamer is killing voor je seksleven. Is wetenschappelijk onderzocht, want Oprah zegt het en Dr. Phil zegt het en daarnaast is het ook gewoon zo, want als je mag kiezen tussen het kijken naar Jurassic Park III of lekker even knuffelen met je partner, ja, dan snap ik dat iedereen kiest voor Jurassic Park III, want dat is een film die je gezien moet hebben! Ook voor een tweede of derde keer, want in een herhaling zie je toch altijd nét weer dingetjes die je de keer daarvoor niet zag.
En ja, na een keer of 2 seks 's ochtends en nog een keertje 's middags tussendoor, dan begrijp ik heus wel dat een man zoiets heeft van; nu even niet schatje!
Dus trof ik de verkering gisteravond in bed aan met z'n ogen gericht op het mini-schermpje van z'n iPhone.
"Wat ben jij aan het doen?"
"Spuiten en Slikken op Reis aan het kijken."
"Op zo'n kutschermpje?"
"Ik mag geen tv op de slaapkamer van mijn vrouw."
"Hmmmm."
"Maar het is heel interessant hoor."
"Hmmmm."
"Filemon is in Gabon en daar gebruiken ze een hallucinerende drug en als je die gebruikt, dan schijn je het antwoord op alles te weten."
"Hmmmm."
"Zou je daar niet naartoe willen om zo'n ritueel mee te maken?"
"Nee, been there done that."
"Maar dat je het antwoord op alles hebt, is toch gaaf?"
"Nee, ik heb het antwoord op alles al."
"Wat dan?
"Dat je geen tv op de slaapkamer moet hebben."
Ik beken! Ik was met de verkering in een vestiging van IKEA en wij zagen daar een megagrote bak met allemaal hele lieve, kleine, pluchen muisjes erin. "Ah, kijk nou,", zei ik. "Kun je daar niks mee?", vroeg de verkering. "Ik zou ze kunnen vullen met catnip, dan zijn het hele leuke poezenspeeltjes", zei ik, "of met een belletje." "Neem mee dan", zei hij. "Zal ik het gewoon doen?", zei ik. En vervolgens laadden wij 100 van die IKEA-muisjes in. Ze kostten 1 euro per stuk, geen geld! Eenmaal thuis verwijderde ik het IKEA-label, verwijderde wat van de vulling en zette een trechter in het gat om wat van de 100% natural homegrown catnip dat ik uit Amerika had laten overvliegen in de muis te stoppen en naaide een PloesiePoesie-label in het gat. Kaartje met een strikje eraan en de IKEA-muis werd een MiOUSE!
Mooi product.
Geinig.
Voor erbij.
En ik gaf ze een verkoopprijs van 6 euro.
Nu weet ik zeker dat mannen, en leuke, intelligente vrouwen, zoiets hebben van; Jesus, wat een slim idee, good for you Luna, ik hoop dat je er duizenden en duizenden van verkoopt, want ik gun iedereen in de wereld alles wat zijn of haar hartje begeert!!! En vooral jou Luna, want jouw haar zit altijd zo goed!
Maar er waren een aantal poezenforum-vrouwtjes die het belachelijk vonden! Schande! Kon ik niet maken! M'n imago! Helemaal naar de klote! Er was zelfs een heel boos vrouwtje met heel veel frustratie die op elke nieuw posting die ik plaatste op www.ploesiepoesie.nl liet weten dat ze het helemaal niks vond! Alles!
'Ik wil Luna aansporen om eens echt iets leuks en echts te verzinnen. Iets wat wel echt van haar is!'
'Op een gegeven moment zul je toch eens iets anders moeten gaan verzinnen dan altijd maar dezelfde poezenvormen. Iets anders is er al die jaren niet bijgekomen. Verzin toch eens iets anders.'
'Maak eens wat nieuws, iets leuks, fris. Iets waar iedereen van staat te kijken!'
'Met herhalingen haal je de bladen niet weer opnieuw hoor, die hebben de PloesiePoesies allang gezien (altijd maar zelfde vorm), je kan toch veel meer bedenken dan dit? Jij bent toch de kekke Tielse crea miep? Durf eens te experimenteren! Ga eens uit je bol! Durf eens wat. In plaats van IKEA te verkopen als van jezelf. Of heeft al je nieuw gevonden happiness al het creatieve in je lamgeslagen daar in Tiel?'
Jeetje.
Ik kreeg er een beetje een sterf-vieze -vuile-kuthoer-mentaliteit van. Try walking in my shoes, godverdomme! Probeer jij maar eens een webwinkel draaiende te houden!
Maar.
Toen bedacht ik me ineens; er zit een knop op m'n pc! Ik hoef helemaal niet geconfronteerd te worden met dit soort teksten, en zéker niet binnen mijn webshop. Niet dat ik niet tegen kritiek kan, al zit ik er niet echt op te wachten, maar omdat ik vind dat ik m'n webshop vooral een shop moet laten, een plek waar ik mijn poezenproducten aan de man en vrouw moet brengen. Een plek die vooral gezelligheid en aaibaarheid moet uitstralen.
Dus.
Heb ik de reacties weggehaald.
En een IP-ban gegeven.
De eerste in bijna 10 jaar online!
Een prestatie van wereldformaat!
En daarbij hoort eigenlijk alleen een gepaste stilte... En applaus!
p.s.: Mochten er toch nog poezenforum-vrouwtjes zijn die het ongelooflijk belangrijk vinden om mij af te zeiken om wie ik ben, hoe m'n haar zit, hoe ik m'n leven leef, waar ik woon of hoe ik m'n bedrijf run, dan hoop ik dat zij wel het respect op kunnen brengen om dat hier op www.maanisch.com te doen. Of gewoon lekker op hun eigen poezenforum.
Vaak is het moeilijk communiceren met de demente bejaarden. Het is vooral belangrijk dat ik zelf een hond kapot kan lullen in 5 minuten en net zolang door blijf vragen en praten of voorlezen uit de Story, Privé of Weekend tot ik iets heb gevonden wat iemand aanspreekt of waar iemand nog iets van weet. Als ik niets zeg, dan heerst er een grote stilte aan de tafel en hoewel er niets mis is met stil zijn, voelt het stil zijn aan een tafel vol dementen als het samen wachten op de dood. Nu is de afdeling waar ik werk theoretisch gezien ook de wachtkamer van de dood, maar dat wil niet zeggen dat er niet gezellig gepraat en gelachen kan worden! Graag en veel en hard zelfs!
"Wanneer bent u eigenlijk getrouwd?", vraag ik aan mevrouw V., de dame waar ik vorige week een stukje over schreef.
"Dat weet ik niet meer", zegt mevrouw V.
"Weet u nog wel iets van uw trouwdag?"
"Nee, maar het was prachtig."
"En bent u uit huis getrouwd?"
"Ja, dat wel."
"Droeg u een witte jurk?"
"Ja, ik geloof het wel."
"Weet u nog hoe oud u was?"
"Nee, dat weet ik niet meer."
"Weet u nog wat uw man deed?"
"Nee, dat weet ik niet."
"Weet u zijn beroep niet meer?"
"Nee, maar we hebben het altijd heel goed gehad."
"Hoe heette uw man eigenlijk?"
"Eh..."
"Nou, u weet toch nog wel hoe uw man heette?"
"Ja hoor, Joost."
"Nee!!!!!!", roep ik, "dat meent u niet."
"Jawel hoor."
"Weet u hoe mijn vriend heet?"
"Nou?"
"Ook Joost!"
"Nou, dat is toevallig."
"Daar geloof ik niet in hoor!"
Op m'n vrijwilligerswerk blijf ik het fascinerend vinden op hoeveel verschillende manieren de oudjes oud zijn geworden. Op hoeveel verschillende manieren dementie z'n plek in het leven van de bewoners heeft opgeëist en op hoeveel verschillende manieren de bewoners daarmee omgaan. Hoe de ene bewoner alles met argwaan bekijkt en beleeft, de ander hard en grondig begint te vloeken bij alles wat haar niet zint, een ander bang en stilletjes op haar stoel zit en nooit wat zegt, weer een ander zijn jeugd elke dag keer op keer beleeft en om zijn moeder roept en hoe weer een ander continu blijft hangen in Christelijke gebeden.
Als ik oud word. En dement. Of iets met Korsakoff. Of misschien word ik toch nog de eerste xtc-bejaarde! Maar als ik ooit alle besef van de werkelijkheid kwijt ga raken, en dat staat voor mij eigenlijk vast. Dan! Dan wil ik worden zoals mevrouw V.
Deze 96-jarige dame komt na het ochtendritueel zingend de woonkamer binnen: "Ooooh, wat ben ik mooi, ooooh, wat ben ik mooi, dat heb ik in jaren niet gezien..."
Als je vraagt of ze een kopje thee of iets anders wil, en ze wilt het, antwoord ze: "Dat lijkt me heerlijk, dank u wel hoor."
Wil ze het niet, dan zegt ze: "Nee hoor, ik ben hélemaal tevreden."
Deze dame weet weinig meer, maar als het over vroeger gaat zegt ze steevast: "Ik heb een héérlijk leven gehad, met een heel fijne man."
De rest van de tijd, als er niemand tegen haar praat, of als er niets gebeurt in de woonkamer, dan zit ze een beetje voorovergebogen in haar stoel, met haar handen in elkaar en tegen haar mond wrijvend. Dan wiegt ze met haar lichaam en neuriet zachtjes.
"Waarom zonk de Titanic?", vraag ik.
10 bejaarden staren de ruimte in. Geen blik van herkenning.
"De Titanic, dat grote schip, het eerste schip dat van Amerika naar Europa vaarde."
Nog niks.
"Die reed tegen een ijsschots aan!", roep ik.
"Reed, reed, jij bakt ze helemaal bruin", zegt meneer B.
Een paar lachen met hem mee.
"Oh ja, ja, voer, voer! Hij voer tegen een ijsschots aan! Ze hadden alleen een klein puntje boven het water uit zien steken, maar het was een supergroot blok, hele schip kapot, bijna iedereen verdronken. Hartstikke dood. Toestand!"
"Nou, nou", mompelt mevrouw V.
"Ja, ik doe wel alsof ik alles weet, maar ik weet dat alleen maar omdat ik de film heb gezien hoor. Die kwam een paar jaar geleden uit. Hele mooie film. En vooral met een héle knappe man. Met Leonardo di Caprio. Echt een lekker ding hoor."
"Oh, nou, het is jammer die ik die man niet gekend heb", zegt mevrouw V. ondeugend.
En dan smelt ik volledig. Een beetje verliefd op een dame van 96.
Je kan dromen over later. Over grote huizen. Veel geld. Reizen naar de andere kant van de wereld. Succes. Macht. Status. Auto's. Apparaten. Spullen! Heel veel spullen! Je kan ervan dromen om al vroeg met pensioen te kunnen. Om nooit meer te hoeven werken.
Ik hoop dat wie je bent, hoe je leeft en hoe je liefhebt van invloed is op je laatste jaren. Ik droom ervan om later, in al mijn dementie, oprecht te kunnen zeggen: "Ik heb een héérlijk leven gehad, met een hele fijne man."
Aan alles komt vanzelf een keer een einde en het einde van mijn appreciatie voor de camping kwam op vrijdagavond toen ik me bevond in een gebouw waar net de wekelijkse kinderdisco was begonnen. Nu heb ik helemaal niets tegen disco's en ook niets tegen kinderen, maar die 2 gecombineerd met een vadsig animeerhomootje van een jaar of 16 was mij iets teveel van het goede. Dochter S. deed overigens niet mee aan de kinderdisco, want de kinderdisco was voor losers, en zij ging liever snookeren met pappa, maar helaas voor ons stond de snookertafel in dezelfde ruimte als de kinderdiscodansvloer. En hoewel ik heel graag had gezien hoe dochter S. samen met pappa J. een Duitse geitenwollensokken-dame met haar zoontje inmaakte met snooker werden mijn ogen toch steeds naar het animeerhomootje getrokken. Bij, no shit, elk liedje, had het animeerhomootje een bijpassend dansje en hij probeerde om de kinderen wat van die dansjes bij te brengen, maar de kinderen renden van links naar rechts over de dansvloer. Spring! Spring! Spring! Mamma, kijk mij eens. Pappa! Kijk dan! Pappa kijk dan! Pappa, kijk dan naar mij!!! Het was een beetje treurig voor het animeerhomootje, want die stond in z'n eentje z'n best te doen met z'n dansjes, want alle pappa's en mamma's stonden inderdaad aan de zijlijn te kijken of ze wel waar voor hun campinggeld kregen. Cause you’re hot (wapperende handjes) then you’re cold (ellebogen tegen zij) / You’re yes (ja knikken) then you’re no (nee schudden) / You’re in (handen naar de borst) then you’re out (armen vooruit) / You’re up (wijsvingers omhoog) then you’re down (wijsvingers naar beneden) / You’re wrong (duimen naar beneden) when it’s right (duimen omhoog). Ondertussen met z'n lichaam van links naar rechts bewegen op de maat. En af en toe een body roll to the left en een body roll to the right. Fascinerend. Van een grote fascinerende treurigheid. Ik kon het allemaal niet meer aan. De hysterische kinderen. De pappa's en de mamma's die met hun camera's elke sprong van hun kroost probeerden vast te leggen. Het animeerhomootje dat vast veel liever een vakantiebaantje op Kreta had gehad, zodat hij door ene Jorgos in z'n reet geneukt zou worden. Het Gronings-gewauwel om me heen. De onmogelijkheid om seks te hebben in de camper. Het koken op een gasstelletje. De prijzen van de campersupermarkt. De muggen. De hele goddommense toestand! Het werd me allemaal teveel. Ik wou naar huis. Naar m'n poezen. Naar m'n computer. Naar m'n bank. Naar m'n keuken. Naar m'n eigen bed! Maar toen hoorde ik ineens Madonna uit de speakers van de kinderdisco komen...
En ineens stond ik in de retro-camper op een camping in Lauwersoog met een zakje kerriepoeder in m'n hand te janken. Met precies hetzelfde zakje kerriepoeder had ik iets meer dan een jaar geleden voor de pa van P. een pan bloemkoolsoep gekruid toen ik hem bij ons thuis in Amsterdam verzorgde. Een leven geleden. Ik weet nog dat ik de kerriepoeder kocht bij een Surinaams winkeltje om de hoek van de Albert Cuijp en ik weet ook nog dat ik tijdens het inpakken en uitzoeken van de huisraad van P. en mij, alle kruiden, behalve een busje zout en peper, heb meegenomen. Partner P. hield immers toch niet van koken en de kans dat hij na mijn vertrek ineens allerlei kookcursussen zou gaan volgen achtte ik zeer minimaal. Dus 2 dozen vol kruiden verhuisden van Amsterdam-centrum naar Amsterdam-Noord en werden uiteindelijk uitgepakt en uitgestald hier in Tiel. En met zoveel kruiden kon ik ook gemakkelijk een mandje vullen dat zou gaan dienen als standaard kruidenrek in de camper. Want ook tijdens een vakantie met de camper dien je te allen tijde lekker te kunnen koken, ook al zijn het gewoon pannenkoeken met suiker, spaghetti met tomatensaus of, in dit geval, een rijstschotel met vis en kerrie. En gebruikte ik vorig jaar de kerriepoeder nog voor een gepureerd soepje voor een terminale schoonvader, ik kookte nu voor een man en een kind! Ja, van dat soort veranderingen sta ik zelf af en toe nog wel eens te kijken en geen beter moment voor introspectie dan op een camping in Groningen! Toen ik vorig jaar de nogal radicale beslissing nam om bij P. weg te gaan had ik even het gevoel dat de hele wereld nog voor me open lag. Alles kon nog! Ik kon nog dokter worden! Ik kon nog een wereldreis gaan maken van een paar jaar! Ik kon nog zielige kindjes gaan redden in Afrika! Ik kon m'n haar afknippen en blonderen en ik zou me nog kunnen aansluiten bij de Bhagwan of ik kon nog in een klooster. I could even run for president of the United States of America!!! Maar je bent nu eenmaal wie je bent. En hoewel ik een heleboel randvoorwaarden heb veranderd, met een hoop slechte eigenschappen ben gestopt en er op die manier ook langzaam wat van mijn karaktereigenschappen zijn ge-finetuned blijf ik in de kern gewoon hetzelfde. En ik ben nu eenmaal een zorgzame vrouw die met liefde voor iedereen kookt. En dozen vol kruiden met zich meesleept.
Trouwe, en ook niet zulke trouwe lezers, weten dat ik nogal een ongeorganiseerde vrouw ben qua spullen. En die lezers weten ook dat ik nogal veel spullen heb. Vooral veel knip-, plak- en naaispullen. En dat ik al jaren en jaren en jaren bezig ben om orde in de chaos te creëren. Maar nu! Nu ben ik dan echt goed bezig en ik heb ook het gevoel dat het me dan echt gaat lukken. Hoe? Met de MOPPE- en FIRA-ladekastjes van de IKEA ben ik een grote ladenkastenwand aan het bouwen. En het is geweldig om een speciaal bakje te hebben voor m'n tientallen rolletjes plakband, m'n tientallen scharen, m'n kraaltjes op kleur, m'n lintjes bij elkaar en m'n honderen garenklosjes. Het probleem; die ladenkastjes worden niet meer verkocht. Nu heb ik via Twitter al verschillende kastjes gekregen, maar ik doe hier op deze site gewoon ook nog een keer een oproepje, speciaal voor alle niet-twitterende lezers! Heb je nog een MOPPE- of FIRA-ladekastje staan en doe je er niks mee? Ik neem 'm graag van je over! Voor geld, of geinige PloesiePoesie-producten, wat jij wil! Ik zou er een zeer gelukkig en opgeruimde vrouw van worden!!
klik voor grote foto
Neefje T. bleef ook een nachtje bij ons op de camping logeren. Geen kind aan zowel hem als dochter S.! Zwemmen in het Lauwersmeer, springen op het springkussen, klimmen in een klimrek, potje voetbal tussendoor, ijsje erbij, potje skip-bo-en in de camper en 's avonds lekker met z'n 4-en uit eten. Hun een Fred Flinstone-menu met frikadellen. Wij een visje.
Het favoriete gespreksonderwerp van deze twee 10-jarigen bleek seks te zijn. Of dan misschien eerder 'chickies', 'jongens' , 'borsten' en 'piemels'. Nu kan ik er zelf ook behoorlijk wat van natuurlijk, praten over seks, maar dan wel graag met leeftijdgenoten en niet met kinderen van 10! Ik vraag me regelmatig af waar dochter S. de woorden en de wijsheid vandaan haalt op deze leeftijd en het enige wat ik mee kan geven is dat de dingen die ze 'per ongeluk' op internet ziet helemaal niets te maken hebben met hoe seks is in het echt en dat seks iets heel bijzonders is en dat je het niet mag ruilen voor bijvoorbeeld een Breezer of een pakje sigaretten, maar als een jongen met een scooter of bijvoorbeeld een leuke langharige kitten aan komt zetten, dan mag je erover nadenken, maar dan moet je het wel eerst aan pappa vragen.
En een schuin mopje op z'n tijd moet kunnen.
"Jantje gaat met mamma in bad", vertelt S. tijdens het eten,"hij vraagt: 'Wat zijn die knopjes?' Dat zijn lichtjes Jantje', zegt mamma. De andere dag gaat hij met pappa in bad. 'Wat is dat lange ding', vraagt Jantje. 'Dat is Lange Jan', zegt z'n vader. Jantje kan 's avonds niet slapen, hij gaat bij pappa en mamma in bed, hij schreeuwt heel hard; 'Mamma zet je lichtknopjes aan, Lange Jan is in het bos verdwaald!'"
"Snap je 'm?
"Ja, we snappen 'm", lachen J. en ik ietwat ongemakkelijk.
"Ik weet er ook eentje!", zegt neefje T., "Een vrouw staat onder de douche in haar blootje en dan wordt er aangebeld en ze rent naar beneden om de deur open te doen, in haar blootje dus, en als ze voor de deur staat dan kijkt de postbode door de brievenbus en zegt dan: 'He krullenbol, is je moeder thuis?'"
Lachen.
"Ik weet er ook nog 1", zegt S.
"Nog eentje dan", zeg ik, "maar dan gaan we gewoon over nette dingen praten."
"Nou, het is eigenlijk geen mopje", begint S., "maar wel leuk."
"Oh, wat dan?"
"Nou, je moet eerst gaan zoenen en dan wordt het nat daar beneden, zodat de piemel er beter ingaat", zegt S. triomfantelijk.
J. en ik staren elkaar met een blik vol ongeloof aan.
"Eh...", stamelen wij.
"Dan weet ze in ieder geval meer van voorspel dan haar vader", fluistert J. me toe.
Misschien ben ik ouderwets. Misschien ben ik streng. Of misschien ben ik vergeten hoe het is om zelf kind te zijn, maar ik heb een Godsgruwelijke hekel aan kinderen die apathisch voor de televisie hangen. Een serietje of filmpje per dag vind ik geen enkel probleem, maar na de zoveelste hysterisch ogende tekenfilm of de zoveelste slecht nagesynchroniseerde serie op Nickelodeon ben ik het vaak helemaal zat. "En nou gaat die tv uit! Ik kan dat gewauwel niet meer aan! Ga maar iets gezelligs doen! We kunnen gaan knutselen, we kunnen een spelletje gaan doen, of nog veel beter; je kunt een boek gaan lezen!"
Maar dochter S. vindt lezen stom. En ik vind dat ontzettend jammer, maar ondanks mijn en J.'s pogingen om haar te laten zien dat lezen écht leuk is en een kans is om te reizen naar elke wereld die je zou willen en dat je over elk onderwerp alles kunt leren en dat het ook spannend is en dat je het overal kunt doen, wil ze er niet echt aan. Want, hallo, lezen is dus stom en verplichte kost op school, dus waarom zou je thuis voor de lol gaan lezen? En lezen op vakantie, ja doei!
Maar ja, als je op vakantie gaat met een retro-camper zonder tv, wat dan? Wat dan? Dan ga je, ondanks een doos vol meegenomen knutselspullen, toch het allerliefste apathisch naar een Nintendo-schermpje staren en dan ondertussen op wat knopjes drukken. En een Nintendo-schermpje staat wat mij betreft gelijk aan een tv-scherm.
"Zet je 'm nu uit?"
"Ja, maar ik moet nog even dit level uitspelen."
"Je zit er al meer dan 2 uur op."
"Ja, maar pappa mag het ook."
"Ja, maar jij bent pappa niet."
"Maar dan ga ik me vervelen."
Toen er na 2 dagen camperen eindelijk kinderen van ongeveer dezelfde leeftijd op de camping verschenen, was heel het probleem opgelost! Nintendo-en? Ja, doei, ik ga lekker een paar uur op het springkussen en daarna op het strand, beetje zwemmen, beetje loungen en mag ik geld mee voor een ijsje? En tot over een paar uur! Doei! En adem in en adem uit! Wat een heerlijke plek was deze camping eigenlijk! De rust! De zaligheid! En verrek, ik hoorde zowaar een krekeltje! En, kijk nou, daar zit een kwikstaartje! Ik begreep meteen waarom vooral families met jonge kinderen naar de camping gaan. En ik begreep ook meteen dat het het beste was voor mens en dier om de hele vakantie op deze camping te blijven staan! Want als de kinderen zich kunnen vermaken, in de zee, in het zwembad, in de speeltuin of in het bos, dan hebben de pappa's en de mamma's ook zélf even het vakantiegevoel.
Wordt vervolgd...
BRUCE LEE IN FOXY
Deze maand, naast een aantal items van mijn hand en uiteraard de door mij geteste seksspeeltjes, ook... Dé Bruce Lee in de nieuwste FOXY!!!!
klik voor grote foto
# | | Nog geen reacties
INTERVIEW LOVE2BEMAMA
Mocht je als lezer(es) van maanisch.com nog steeds niet alles van me weten, dan staat er een gezellig interview met mij, over mij en de PloesiePoesies natuurlijk op www.love2bemama.com! En je kan ook nog eens 2 Retro PloesiePoesies winnen (en wie wil dat nou niet)! Dus: KLIK!
# | | Pas 1 reactie
#MEOWMONDAY #3
Het is 23 augustus en alweer de derde #meowmonday! Vandaag verloot ik 2 van de rete-controversiële MiOUSEN onder mijn followers op Twitter, lezers van deze site, vrienden op Hyves en bezoekers van www.ploesiepoesie.nl! Zeg iets (leuks) in de reactiemogelijkheid hieronder en aan het einde van de dag maak ik de winnaar bekend. Meow!
# | | Al 12 reacties
#MEOWMONDAY #2
De tweede #meowmonday! Op 16 augustus! Elke maandag verloot ik een poezencadeautje onder mijn followers op Twitter, lezers van deze site, vrienden op Hyves en bezoekers van www.ploesiepoesie.nl! Vandaag verloot ik een PloesiePoesie-pakket met 4 magneetjes, 8 buttons en 2 spiegeltjes... Uiteraad allemaal met poesjes erop! Hoe doe je mee? Gewoon even iets leuks melden in de reactie-box... Of zeg: Meow!
klik voor grote foto
# | | Al 12 reacties
#MEOWMONDAY #1
Vandaag, 9 augustus, is de eerste #meowmonday! Elke maandag verloot ik een poezencadeautje onder mijn followers op Twitter, lezers van deze site, vrienden op Hyves en bezoekers van www.ploesiepoesie.nl! Vandaag verloot ik een doosje met 10 door mij handgemaakte poezenmagneetjes t.w.v. € 12,50! Ze staan deze maand in Flow-magazine en ze zijn een hit! En ook heel lief natuurlijk! Zeg iets (leuks) in de reactiemogelijkheid hieronder en aan het einde van de dag maak ik de winnaar bekend. Meow!
klik voor grote foto
# | | Al 14 reacties
NIEUWE BABUSHKA'S
En wat heb ik de hele vakantie gedaan? Gelezen. En toen ik alle boeken uit had ben ik Babushka-broches gaan maken... Heerlijk ontspannend! Dus stiekem toch een beetje gewerkt... Ik heb dus sinds lange tijd m'n Etsy-shop weer gevuld met deze stoffen broches! Ze zijn versierd met extreem veel kraaltjes en bloemetjes en dingetjes en ik vind ze zelf superschattig natuurlijk. En kek, ook dat ja. Klik: www.etsy.com/shop/electricluna.
klik voor grote foto
# | | Nog geen reacties
#FELINEFRIDAY #4
Ja, het is pas over 2 dagen (2 juli) weer #felinefriday, maar ik laat alvast de prijs zien! Zeg iets liefs, leuks, aardigs over Bruce of over je eigen kat! Leuke anecdote, mij maakt het allemaal niet uit! En win; deze 3 schilderijtjes/collages van Bruce Lee als eskimo, militair en kamelendrijver! Ze zijn 7 x 10 centimeter... En CUTE!
klik voor grote foto
# | | Al 9 reacties
#FELINEFRIDAY #3
Elke vrijdag is het #felinefriday en dan geef ik PloesiePoesie-producten weg! Ter promotie van de PloesiePoesies uiteraard, maar ook omdat het leuk en lief en gezellig is om dingen weg te geven! Deze week is PloesiePoesie #127 Tim de prijs! Wordt totaal random weggegeven aan iemand die iets laat horen via Twitter of reactiemogelijkheid hieronder!
# | | Al 18 reacties
LUCKY-PLOESIE
Nog meer schaamteloze PloesiePoesie-promotie: Voor iedereen die wel een beetje geluk kan gebruiken is er nu de Lucky-Ploesie! Hij is net zo groot als de gewone PloesiePoesies (38 centimeter) en is gemaakt met PloesiePoesie #001 (die van kater Bruce Lee) als grote voorbeeld. Helemaal zwart met groene ogen dus. En van superzachte stof! Aan de Lucky-Ploesie hangt een zakje met papieren klavertjes-4 en een kattenneusjesbutton! Wij zei er dat zwarte katten ongeluk brengen? Ik niet! Ze zijn te koop via www.ploesiepoesie.nl natuurlijk.
# | | Pas 1 reactie
MIOUSSSSSE
Mijn nieuwste PloesiePoesie-product, de MiOUSE (een kattenspeeltje gevuld met catnip) is nu al een hit in Tiel en omstreken! Check HIER het filmpje dat Mirjam maakte van haar poes Spinner! Een betere promopoes is er niet! De MiOUSE is te koop op www.ploesiepoesie.nl natuurlijk.
# | | Pas 1 reactie
September 2010
Augustus 2010
Juli 2010
Juni 2010
Mei 2010
April 2010
Maart 2010
Februari 2010
Januari 2010
December 2009
November 2009
Oktober 2009
September 2009
Augustus 2009
Juli 2009
Juni 2009
Mei 2009
April 2009
Maart 2009
Februari 2009
Januari 2009
December 2008
November 2008
Oktober 2008
September 2008
Augustus 2008
Juli 2008
Juni 2008
Mei 2008
April 2008
Maart 2008
Februari 2008
Januari 2008
December 2007
November 2007
Oktober 2007
September 2007
Augustus 2007
Juli 2007
Juni 2007
Mei 2007
April 2007
Maart 2007
Februari 2007
Januari 2007
December 2006
November 2006
Oktober 2006
September 2006
Augustus 2006
Juli 2006
Juni 2006
Mei 2006
April 2006
Maart 2006
Februari 2006
Januari 2006
December 2005
November 2005
Oktober 2005
September 2005
Augustus 2005
Juli 2005
Juni 2005
Mei 2005
April 2005
Maart 2005
Februari 2005
Januari 2005
December 2004
November 2004
Oktober 2004
September 2004
Augustus 2004
Juli 2004
Juni 2004
Mei 2004
April 2004
Maart 2004
Februari 2004
Januari 2004
December 2003
November 2003
Oktober 2003
September 2003
Augustus 2003
Juli 2003
Juni 2003
Mei 2003
April 2003
Maart 2003
Februari 2003
Januari 2003
December 2002
November 2002
Oktober 2002
September 2002
Augustus 2002
Juli 2002
Juni 2002
Mei 2002
April 2002
Maart 2002
Februari 2002
Januari 2002
December 2001
November 2001
Oktober 2001
September 2001
Augustus 2001
Juli 2001
Juni 2001
Mei 2001
April 2001
LAATSTE FLICKR-FOTO
www.flickr.com
This is a Flickr badge showing public photos from Electric Luna. Make you own badge here.
Alle content © Chantall van den Heuvel
Deze website is ontworpen
door mar10e.com
tip
03-09-2010
LUNA EN HET EINDE VAN EEN TIJDPERK"M'n tong doet een beetje pijn", had ik 's ochtends tegen de verkering gezegd.
"Oh, dat is niet zo best liefie", zei hij.
Pas in de middag herinnerde ik me dat ik die nacht had gedroomd over m'n tongpiercing. Dat ik hem eruit had gehaald en 'm weer verkeerd om terug had gedaan. En dat dat niet lekker zat, omdat dan het grootste bolletje boven zat in plaats van het kleine bolletje. En toen moest ik hem weer omdraaien. In werkelijkheid is er helemaal geen verschil tussen het bovenste en onderste bolletje.
's avonds was er ineens het besef; ik haal dat ding eruit. Voor altijd.
"Ik haal 'm eruit", zei ik tegen verkering.
"Je hoeft 'm er voor mij niet in te laten", zei de verkering.
"Oh, vind je het niet lekkerder met pijpen dan"?', lachte ik.
"Liefie, ik vind alles lekker wat je doet."
Dus na 13 jaar draaide ik de bolletjes los en friemelde wat met m'n tong langs m'n tanden en door de rest van m'n mond. En ik voelde dat het goed was.
Ik had die piercing genomen tijdens m'n studenten- en stapperiode. En oh, wat vond ik het leuk als er mannen waren die 'm dan zo stiekem zagen zitten en dan vroegen of ik een tongpiercing had en dat ik dan heel stoer m'n tong kon uitsteken en lief kon lachen en oh, wat vond ik het dan spannend als die mannen gingen fantaseren over tongzoenen of pijpen en oh, wat vond ik het heerlijk als mannen na afloop zeiden dat ik de eerste was die ze had gepijpt met tongpiercing. Was ik toch bij heel veel mannen nog ergens de eerste mee en oh, wat vond ik het een prettige gedachte dat ze me nooit meer zouden vergeten.
Ik geloof dat ik daar nu wel klaar mee ben.
Het einde van een tijdperk.
Over een paar maanden laat ik een klitpiercing zetten.
# | 08:21 | | Al 9 reacties
24-08-2010
LUNA WIL GEEN TV OP DE SLAAPKAMERVanaf het begin van onze relatie heb ik tegen de verkering gezegd: "Ik wil geen tv op de slaapkamer! Ik wil het niet, nu niet, nooit niet." Dus gebeurt het ook niet. Een tv op de slaapkamer is killing voor je seksleven. Is wetenschappelijk onderzocht, want Oprah zegt het en Dr. Phil zegt het en daarnaast is het ook gewoon zo, want als je mag kiezen tussen het kijken naar Jurassic Park III of lekker even knuffelen met je partner, ja, dan snap ik dat iedereen kiest voor Jurassic Park III, want dat is een film die je gezien moet hebben! Ook voor een tweede of derde keer, want in een herhaling zie je toch altijd nét weer dingetjes die je de keer daarvoor niet zag.
En ja, na een keer of 2 seks 's ochtends en nog een keertje 's middags tussendoor, dan begrijp ik heus wel dat een man zoiets heeft van; nu even niet schatje!
Dus trof ik de verkering gisteravond in bed aan met z'n ogen gericht op het mini-schermpje van z'n iPhone.
"Wat ben jij aan het doen?"
"Spuiten en Slikken op Reis aan het kijken."
"Op zo'n kutschermpje?"
"Ik mag geen tv op de slaapkamer van mijn vrouw."
"Hmmmm."
"Maar het is heel interessant hoor."
"Hmmmm."
"Filemon is in Gabon en daar gebruiken ze een hallucinerende drug en als je die gebruikt, dan schijn je het antwoord op alles te weten."
"Hmmmm."
"Zou je daar niet naartoe willen om zo'n ritueel mee te maken?"
"Nee, been there done that."
"Maar dat je het antwoord op alles hebt, is toch gaaf?"
"Nee, ik heb het antwoord op alles al."
"Wat dan?
"Dat je geen tv op de slaapkamer moet hebben."
# | 08:16 | | Al 20 reacties
17-08-2010
LUNA GEEFT HAAR EERSTE IP-BANIk beken! Ik was met de verkering in een vestiging van IKEA en wij zagen daar een megagrote bak met allemaal hele lieve, kleine, pluchen muisjes erin. "Ah, kijk nou,", zei ik. "Kun je daar niks mee?", vroeg de verkering. "Ik zou ze kunnen vullen met catnip, dan zijn het hele leuke poezenspeeltjes", zei ik, "of met een belletje." "Neem mee dan", zei hij. "Zal ik het gewoon doen?", zei ik. En vervolgens laadden wij 100 van die IKEA-muisjes in. Ze kostten 1 euro per stuk, geen geld! Eenmaal thuis verwijderde ik het IKEA-label, verwijderde wat van de vulling en zette een trechter in het gat om wat van de 100% natural homegrown catnip dat ik uit Amerika had laten overvliegen in de muis te stoppen en naaide een PloesiePoesie-label in het gat. Kaartje met een strikje eraan en de IKEA-muis werd een MiOUSE!
Mooi product.
Geinig.
Voor erbij.
En ik gaf ze een verkoopprijs van 6 euro.
Nu weet ik zeker dat mannen, en leuke, intelligente vrouwen, zoiets hebben van; Jesus, wat een slim idee, good for you Luna, ik hoop dat je er duizenden en duizenden van verkoopt, want ik gun iedereen in de wereld alles wat zijn of haar hartje begeert!!! En vooral jou Luna, want jouw haar zit altijd zo goed!
Maar er waren een aantal poezenforum-vrouwtjes die het belachelijk vonden! Schande! Kon ik niet maken! M'n imago! Helemaal naar de klote! Er was zelfs een heel boos vrouwtje met heel veel frustratie die op elke nieuw posting die ik plaatste op www.ploesiepoesie.nl liet weten dat ze het helemaal niks vond! Alles!
'Ik wil Luna aansporen om eens echt iets leuks en echts te verzinnen. Iets wat wel echt van haar is!'
'Op een gegeven moment zul je toch eens iets anders moeten gaan verzinnen dan altijd maar dezelfde poezenvormen. Iets anders is er al die jaren niet bijgekomen. Verzin toch eens iets anders.'
'Maak eens wat nieuws, iets leuks, fris. Iets waar iedereen van staat te kijken!'
'Met herhalingen haal je de bladen niet weer opnieuw hoor, die hebben de PloesiePoesies allang gezien (altijd maar zelfde vorm), je kan toch veel meer bedenken dan dit? Jij bent toch de kekke Tielse crea miep? Durf eens te experimenteren! Ga eens uit je bol! Durf eens wat. In plaats van IKEA te verkopen als van jezelf. Of heeft al je nieuw gevonden happiness al het creatieve in je lamgeslagen daar in Tiel?'
Jeetje.
Ik kreeg er een beetje een sterf-vieze -vuile-kuthoer-mentaliteit van. Try walking in my shoes, godverdomme! Probeer jij maar eens een webwinkel draaiende te houden!
Maar.
Toen bedacht ik me ineens; er zit een knop op m'n pc! Ik hoef helemaal niet geconfronteerd te worden met dit soort teksten, en zéker niet binnen mijn webshop. Niet dat ik niet tegen kritiek kan, al zit ik er niet echt op te wachten, maar omdat ik vind dat ik m'n webshop vooral een shop moet laten, een plek waar ik mijn poezenproducten aan de man en vrouw moet brengen. Een plek die vooral gezelligheid en aaibaarheid moet uitstralen.
Dus.
Heb ik de reacties weggehaald.
En een IP-ban gegeven.
De eerste in bijna 10 jaar online!
Een prestatie van wereldformaat!
En daarbij hoort eigenlijk alleen een gepaste stilte... En applaus!
p.s.: Mochten er toch nog poezenforum-vrouwtjes zijn die het ongelooflijk belangrijk vinden om mij af te zeiken om wie ik ben, hoe m'n haar zit, hoe ik m'n leven leef, waar ik woon of hoe ik m'n bedrijf run, dan hoop ik dat zij wel het respect op kunnen brengen om dat hier op www.maanisch.com te doen. Of gewoon lekker op hun eigen poezenforum.
# | 09:22 | | Al 95 reacties
16-08-2010
LUNA EN EEN STAALTJE SYNCHRONICITEITVaak is het moeilijk communiceren met de demente bejaarden. Het is vooral belangrijk dat ik zelf een hond kapot kan lullen in 5 minuten en net zolang door blijf vragen en praten of voorlezen uit de Story, Privé of Weekend tot ik iets heb gevonden wat iemand aanspreekt of waar iemand nog iets van weet. Als ik niets zeg, dan heerst er een grote stilte aan de tafel en hoewel er niets mis is met stil zijn, voelt het stil zijn aan een tafel vol dementen als het samen wachten op de dood. Nu is de afdeling waar ik werk theoretisch gezien ook de wachtkamer van de dood, maar dat wil niet zeggen dat er niet gezellig gepraat en gelachen kan worden! Graag en veel en hard zelfs!
"Wanneer bent u eigenlijk getrouwd?", vraag ik aan mevrouw V., de dame waar ik vorige week een stukje over schreef.
"Dat weet ik niet meer", zegt mevrouw V.
"Weet u nog wel iets van uw trouwdag?"
"Nee, maar het was prachtig."
"En bent u uit huis getrouwd?"
"Ja, dat wel."
"Droeg u een witte jurk?"
"Ja, ik geloof het wel."
"Weet u nog hoe oud u was?"
"Nee, dat weet ik niet meer."
"Weet u nog wat uw man deed?"
"Nee, dat weet ik niet."
"Weet u zijn beroep niet meer?"
"Nee, maar we hebben het altijd heel goed gehad."
"Hoe heette uw man eigenlijk?"
"Eh..."
"Nou, u weet toch nog wel hoe uw man heette?"
"Ja hoor, Joost."
"Nee!!!!!!", roep ik, "dat meent u niet."
"Jawel hoor."
"Weet u hoe mijn vriend heet?"
"Nou?"
"Ook Joost!"
"Nou, dat is toevallig."
"Daar geloof ik niet in hoor!"
# | 08:10 | | Al 7 reacties
09-08-2010
THE FUTURE CAN BE BRIGHTOp m'n vrijwilligerswerk blijf ik het fascinerend vinden op hoeveel verschillende manieren de oudjes oud zijn geworden. Op hoeveel verschillende manieren dementie z'n plek in het leven van de bewoners heeft opgeëist en op hoeveel verschillende manieren de bewoners daarmee omgaan. Hoe de ene bewoner alles met argwaan bekijkt en beleeft, de ander hard en grondig begint te vloeken bij alles wat haar niet zint, een ander bang en stilletjes op haar stoel zit en nooit wat zegt, weer een ander zijn jeugd elke dag keer op keer beleeft en om zijn moeder roept en hoe weer een ander continu blijft hangen in Christelijke gebeden.
Als ik oud word. En dement. Of iets met Korsakoff. Of misschien word ik toch nog de eerste xtc-bejaarde! Maar als ik ooit alle besef van de werkelijkheid kwijt ga raken, en dat staat voor mij eigenlijk vast. Dan! Dan wil ik worden zoals mevrouw V.
Deze 96-jarige dame komt na het ochtendritueel zingend de woonkamer binnen: "Ooooh, wat ben ik mooi, ooooh, wat ben ik mooi, dat heb ik in jaren niet gezien..."
Als je vraagt of ze een kopje thee of iets anders wil, en ze wilt het, antwoord ze: "Dat lijkt me heerlijk, dank u wel hoor."
Wil ze het niet, dan zegt ze: "Nee hoor, ik ben hélemaal tevreden."
Deze dame weet weinig meer, maar als het over vroeger gaat zegt ze steevast: "Ik heb een héérlijk leven gehad, met een heel fijne man."
De rest van de tijd, als er niemand tegen haar praat, of als er niets gebeurt in de woonkamer, dan zit ze een beetje voorovergebogen in haar stoel, met haar handen in elkaar en tegen haar mond wrijvend. Dan wiegt ze met haar lichaam en neuriet zachtjes.
"Waarom zonk de Titanic?", vraag ik.
10 bejaarden staren de ruimte in. Geen blik van herkenning.
"De Titanic, dat grote schip, het eerste schip dat van Amerika naar Europa vaarde."
Nog niks.
"Die reed tegen een ijsschots aan!", roep ik.
"Reed, reed, jij bakt ze helemaal bruin", zegt meneer B.
Een paar lachen met hem mee.
"Oh ja, ja, voer, voer! Hij voer tegen een ijsschots aan! Ze hadden alleen een klein puntje boven het water uit zien steken, maar het was een supergroot blok, hele schip kapot, bijna iedereen verdronken. Hartstikke dood. Toestand!"
"Nou, nou", mompelt mevrouw V.
"Ja, ik doe wel alsof ik alles weet, maar ik weet dat alleen maar omdat ik de film heb gezien hoor. Die kwam een paar jaar geleden uit. Hele mooie film. En vooral met een héle knappe man. Met Leonardo di Caprio. Echt een lekker ding hoor."
"Oh, nou, het is jammer die ik die man niet gekend heb", zegt mevrouw V. ondeugend.
En dan smelt ik volledig. Een beetje verliefd op een dame van 96.
Je kan dromen over later. Over grote huizen. Veel geld. Reizen naar de andere kant van de wereld. Succes. Macht. Status. Auto's. Apparaten. Spullen! Heel veel spullen! Je kan ervan dromen om al vroeg met pensioen te kunnen. Om nooit meer te hoeven werken.
Ik hoop dat wie je bent, hoe je leeft en hoe je liefhebt van invloed is op je laatste jaren. Ik droom ervan om later, in al mijn dementie, oprecht te kunnen zeggen: "Ik heb een héérlijk leven gehad, met een hele fijne man."
# | 08:47 | | Al 20 reacties
02-08-2010
IF WE TOOK A HOLIDAY...Aan alles komt vanzelf een keer een einde en het einde van mijn appreciatie voor de camping kwam op vrijdagavond toen ik me bevond in een gebouw waar net de wekelijkse kinderdisco was begonnen. Nu heb ik helemaal niets tegen disco's en ook niets tegen kinderen, maar die 2 gecombineerd met een vadsig animeerhomootje van een jaar of 16 was mij iets teveel van het goede. Dochter S. deed overigens niet mee aan de kinderdisco, want de kinderdisco was voor losers, en zij ging liever snookeren met pappa, maar helaas voor ons stond de snookertafel in dezelfde ruimte als de kinderdiscodansvloer. En hoewel ik heel graag had gezien hoe dochter S. samen met pappa J. een Duitse geitenwollensokken-dame met haar zoontje inmaakte met snooker werden mijn ogen toch steeds naar het animeerhomootje getrokken. Bij, no shit, elk liedje, had het animeerhomootje een bijpassend dansje en hij probeerde om de kinderen wat van die dansjes bij te brengen, maar de kinderen renden van links naar rechts over de dansvloer. Spring! Spring! Spring! Mamma, kijk mij eens. Pappa! Kijk dan! Pappa kijk dan! Pappa, kijk dan naar mij!!! Het was een beetje treurig voor het animeerhomootje, want die stond in z'n eentje z'n best te doen met z'n dansjes, want alle pappa's en mamma's stonden inderdaad aan de zijlijn te kijken of ze wel waar voor hun campinggeld kregen. Cause you’re hot (wapperende handjes) then you’re cold (ellebogen tegen zij) / You’re yes (ja knikken) then you’re no (nee schudden) / You’re in (handen naar de borst) then you’re out (armen vooruit) / You’re up (wijsvingers omhoog) then you’re down (wijsvingers naar beneden) / You’re wrong (duimen naar beneden) when it’s right (duimen omhoog). Ondertussen met z'n lichaam van links naar rechts bewegen op de maat. En af en toe een body roll to the left en een body roll to the right. Fascinerend. Van een grote fascinerende treurigheid. Ik kon het allemaal niet meer aan. De hysterische kinderen. De pappa's en de mamma's die met hun camera's elke sprong van hun kroost probeerden vast te leggen. Het animeerhomootje dat vast veel liever een vakantiebaantje op Kreta had gehad, zodat hij door ene Jorgos in z'n reet geneukt zou worden. Het Gronings-gewauwel om me heen. De onmogelijkheid om seks te hebben in de camper. Het koken op een gasstelletje. De prijzen van de campersupermarkt. De muggen. De hele goddommense toestand! Het werd me allemaal teveel. Ik wou naar huis. Naar m'n poezen. Naar m'n computer. Naar m'n bank. Naar m'n keuken. Naar m'n eigen bed! Maar toen hoorde ik ineens Madonna uit de speakers van de kinderdisco komen...
# | 11:21 | | Al 9 reacties
29-07-2010
LUNA EN EEN ZAKJE KERRIEPOEDEREn ineens stond ik in de retro-camper op een camping in Lauwersoog met een zakje kerriepoeder in m'n hand te janken. Met precies hetzelfde zakje kerriepoeder had ik iets meer dan een jaar geleden voor de pa van P. een pan bloemkoolsoep gekruid toen ik hem bij ons thuis in Amsterdam verzorgde. Een leven geleden. Ik weet nog dat ik de kerriepoeder kocht bij een Surinaams winkeltje om de hoek van de Albert Cuijp en ik weet ook nog dat ik tijdens het inpakken en uitzoeken van de huisraad van P. en mij, alle kruiden, behalve een busje zout en peper, heb meegenomen. Partner P. hield immers toch niet van koken en de kans dat hij na mijn vertrek ineens allerlei kookcursussen zou gaan volgen achtte ik zeer minimaal. Dus 2 dozen vol kruiden verhuisden van Amsterdam-centrum naar Amsterdam-Noord en werden uiteindelijk uitgepakt en uitgestald hier in Tiel. En met zoveel kruiden kon ik ook gemakkelijk een mandje vullen dat zou gaan dienen als standaard kruidenrek in de camper. Want ook tijdens een vakantie met de camper dien je te allen tijde lekker te kunnen koken, ook al zijn het gewoon pannenkoeken met suiker, spaghetti met tomatensaus of, in dit geval, een rijstschotel met vis en kerrie. En gebruikte ik vorig jaar de kerriepoeder nog voor een gepureerd soepje voor een terminale schoonvader, ik kookte nu voor een man en een kind! Ja, van dat soort veranderingen sta ik zelf af en toe nog wel eens te kijken en geen beter moment voor introspectie dan op een camping in Groningen! Toen ik vorig jaar de nogal radicale beslissing nam om bij P. weg te gaan had ik even het gevoel dat de hele wereld nog voor me open lag. Alles kon nog! Ik kon nog dokter worden! Ik kon nog een wereldreis gaan maken van een paar jaar! Ik kon nog zielige kindjes gaan redden in Afrika! Ik kon m'n haar afknippen en blonderen en ik zou me nog kunnen aansluiten bij de Bhagwan of ik kon nog in een klooster. I could even run for president of the United States of America!!! Maar je bent nu eenmaal wie je bent. En hoewel ik een heleboel randvoorwaarden heb veranderd, met een hoop slechte eigenschappen ben gestopt en er op die manier ook langzaam wat van mijn karaktereigenschappen zijn ge-finetuned blijf ik in de kern gewoon hetzelfde. En ik ben nu eenmaal een zorgzame vrouw die met liefde voor iedereen kookt. En dozen vol kruiden met zich meesleept.
# | 08:57 | | Al 22 reacties
27-07-2010
LUNA ZOEKT IETSTrouwe, en ook niet zulke trouwe lezers, weten dat ik nogal een ongeorganiseerde vrouw ben qua spullen. En die lezers weten ook dat ik nogal veel spullen heb. Vooral veel knip-, plak- en naaispullen. En dat ik al jaren en jaren en jaren bezig ben om orde in de chaos te creëren. Maar nu! Nu ben ik dan echt goed bezig en ik heb ook het gevoel dat het me dan echt gaat lukken. Hoe? Met de MOPPE- en FIRA-ladekastjes van de IKEA ben ik een grote ladenkastenwand aan het bouwen. En het is geweldig om een speciaal bakje te hebben voor m'n tientallen rolletjes plakband, m'n tientallen scharen, m'n kraaltjes op kleur, m'n lintjes bij elkaar en m'n honderen garenklosjes. Het probleem; die ladenkastjes worden niet meer verkocht. Nu heb ik via Twitter al verschillende kastjes gekregen, maar ik doe hier op deze site gewoon ook nog een keer een oproepje, speciaal voor alle niet-twitterende lezers! Heb je nog een MOPPE- of FIRA-ladekastje staan en doe je er niks mee? Ik neem 'm graag van je over! Voor geld, of geinige PloesiePoesie-producten, wat jij wil! Ik zou er een zeer gelukkig en opgeruimde vrouw van worden!!
klik voor grote foto
# | 15:09 | | Al 9 reacties
26-07-2010
LUNA KLAPPERT MET HAAR ORENNeefje T. bleef ook een nachtje bij ons op de camping logeren. Geen kind aan zowel hem als dochter S.! Zwemmen in het Lauwersmeer, springen op het springkussen, klimmen in een klimrek, potje voetbal tussendoor, ijsje erbij, potje skip-bo-en in de camper en 's avonds lekker met z'n 4-en uit eten. Hun een Fred Flinstone-menu met frikadellen. Wij een visje.
Het favoriete gespreksonderwerp van deze twee 10-jarigen bleek seks te zijn. Of dan misschien eerder 'chickies', 'jongens' , 'borsten' en 'piemels'. Nu kan ik er zelf ook behoorlijk wat van natuurlijk, praten over seks, maar dan wel graag met leeftijdgenoten en niet met kinderen van 10! Ik vraag me regelmatig af waar dochter S. de woorden en de wijsheid vandaan haalt op deze leeftijd en het enige wat ik mee kan geven is dat de dingen die ze 'per ongeluk' op internet ziet helemaal niets te maken hebben met hoe seks is in het echt en dat seks iets heel bijzonders is en dat je het niet mag ruilen voor bijvoorbeeld een Breezer of een pakje sigaretten, maar als een jongen met een scooter of bijvoorbeeld een leuke langharige kitten aan komt zetten, dan mag je erover nadenken, maar dan moet je het wel eerst aan pappa vragen.
En een schuin mopje op z'n tijd moet kunnen.
"Jantje gaat met mamma in bad", vertelt S. tijdens het eten,"hij vraagt: 'Wat zijn die knopjes?' Dat zijn lichtjes Jantje', zegt mamma. De andere dag gaat hij met pappa in bad. 'Wat is dat lange ding', vraagt Jantje. 'Dat is Lange Jan', zegt z'n vader. Jantje kan 's avonds niet slapen, hij gaat bij pappa en mamma in bed, hij schreeuwt heel hard; 'Mamma zet je lichtknopjes aan, Lange Jan is in het bos verdwaald!'"
"Snap je 'm?
"Ja, we snappen 'm", lachen J. en ik ietwat ongemakkelijk.
"Ik weet er ook eentje!", zegt neefje T., "Een vrouw staat onder de douche in haar blootje en dan wordt er aangebeld en ze rent naar beneden om de deur open te doen, in haar blootje dus, en als ze voor de deur staat dan kijkt de postbode door de brievenbus en zegt dan: 'He krullenbol, is je moeder thuis?'"
Lachen.
"Ik weet er ook nog 1", zegt S.
"Nog eentje dan", zeg ik, "maar dan gaan we gewoon over nette dingen praten."
"Nou, het is eigenlijk geen mopje", begint S., "maar wel leuk."
"Oh, wat dan?"
"Nou, je moet eerst gaan zoenen en dan wordt het nat daar beneden, zodat de piemel er beter ingaat", zegt S. triomfantelijk.
J. en ik staren elkaar met een blik vol ongeloof aan.
"Eh...", stamelen wij.
"Dan weet ze in ieder geval meer van voorspel dan haar vader", fluistert J. me toe.
# | 08:43 | | Al 5 reacties
25-07-2010
LUNA EN EEN BEETJE VAKANTIEGEVOELMisschien ben ik ouderwets. Misschien ben ik streng. Of misschien ben ik vergeten hoe het is om zelf kind te zijn, maar ik heb een Godsgruwelijke hekel aan kinderen die apathisch voor de televisie hangen. Een serietje of filmpje per dag vind ik geen enkel probleem, maar na de zoveelste hysterisch ogende tekenfilm of de zoveelste slecht nagesynchroniseerde serie op Nickelodeon ben ik het vaak helemaal zat. "En nou gaat die tv uit! Ik kan dat gewauwel niet meer aan! Ga maar iets gezelligs doen! We kunnen gaan knutselen, we kunnen een spelletje gaan doen, of nog veel beter; je kunt een boek gaan lezen!"
Maar dochter S. vindt lezen stom. En ik vind dat ontzettend jammer, maar ondanks mijn en J.'s pogingen om haar te laten zien dat lezen écht leuk is en een kans is om te reizen naar elke wereld die je zou willen en dat je over elk onderwerp alles kunt leren en dat het ook spannend is en dat je het overal kunt doen, wil ze er niet echt aan. Want, hallo, lezen is dus stom en verplichte kost op school, dus waarom zou je thuis voor de lol gaan lezen? En lezen op vakantie, ja doei!
Maar ja, als je op vakantie gaat met een retro-camper zonder tv, wat dan? Wat dan? Dan ga je, ondanks een doos vol meegenomen knutselspullen, toch het allerliefste apathisch naar een Nintendo-schermpje staren en dan ondertussen op wat knopjes drukken. En een Nintendo-schermpje staat wat mij betreft gelijk aan een tv-scherm.
"Zet je 'm nu uit?"
"Ja, maar ik moet nog even dit level uitspelen."
"Je zit er al meer dan 2 uur op."
"Ja, maar pappa mag het ook."
"Ja, maar jij bent pappa niet."
"Maar dan ga ik me vervelen."
Toen er na 2 dagen camperen eindelijk kinderen van ongeveer dezelfde leeftijd op de camping verschenen, was heel het probleem opgelost! Nintendo-en? Ja, doei, ik ga lekker een paar uur op het springkussen en daarna op het strand, beetje zwemmen, beetje loungen en mag ik geld mee voor een ijsje? En tot over een paar uur! Doei! En adem in en adem uit! Wat een heerlijke plek was deze camping eigenlijk! De rust! De zaligheid! En verrek, ik hoorde zowaar een krekeltje! En, kijk nou, daar zit een kwikstaartje! Ik begreep meteen waarom vooral families met jonge kinderen naar de camping gaan. En ik begreep ook meteen dat het het beste was voor mens en dier om de hele vakantie op deze camping te blijven staan! Want als de kinderen zich kunnen vermaken, in de zee, in het zwembad, in de speeltuin of in het bos, dan hebben de pappa's en de mamma's ook zélf even het vakantiegevoel.
Wordt vervolgd...
# | 09:25 | | Al 9 reacties
BRUCE LEE IN FOXY
Deze maand, naast een aantal items van mijn hand en uiteraard de door mij geteste seksspeeltjes, ook... Dé Bruce Lee in de nieuwste FOXY!!!!
klik voor grote foto
# | | Nog geen reacties
INTERVIEW LOVE2BEMAMA
Mocht je als lezer(es) van maanisch.com nog steeds niet alles van me weten, dan staat er een gezellig interview met mij, over mij en de PloesiePoesies natuurlijk op www.love2bemama.com! En je kan ook nog eens 2 Retro PloesiePoesies winnen (en wie wil dat nou niet)! Dus: KLIK!
# | | Pas 1 reactie
#MEOWMONDAY #3
Het is 23 augustus en alweer de derde #meowmonday! Vandaag verloot ik 2 van de rete-controversiële MiOUSEN onder mijn followers op Twitter, lezers van deze site, vrienden op Hyves en bezoekers van www.ploesiepoesie.nl! Zeg iets (leuks) in de reactiemogelijkheid hieronder en aan het einde van de dag maak ik de winnaar bekend. Meow!
# | | Al 12 reacties
#MEOWMONDAY #2
De tweede #meowmonday! Op 16 augustus! Elke maandag verloot ik een poezencadeautje onder mijn followers op Twitter, lezers van deze site, vrienden op Hyves en bezoekers van www.ploesiepoesie.nl! Vandaag verloot ik een PloesiePoesie-pakket met 4 magneetjes, 8 buttons en 2 spiegeltjes... Uiteraad allemaal met poesjes erop! Hoe doe je mee? Gewoon even iets leuks melden in de reactie-box... Of zeg: Meow!
klik voor grote foto
# | | Al 12 reacties
#MEOWMONDAY #1
Vandaag, 9 augustus, is de eerste #meowmonday! Elke maandag verloot ik een poezencadeautje onder mijn followers op Twitter, lezers van deze site, vrienden op Hyves en bezoekers van www.ploesiepoesie.nl! Vandaag verloot ik een doosje met 10 door mij handgemaakte poezenmagneetjes t.w.v. € 12,50! Ze staan deze maand in Flow-magazine en ze zijn een hit! En ook heel lief natuurlijk! Zeg iets (leuks) in de reactiemogelijkheid hieronder en aan het einde van de dag maak ik de winnaar bekend. Meow!
klik voor grote foto
# | | Al 14 reacties
NIEUWE BABUSHKA'S
En wat heb ik de hele vakantie gedaan? Gelezen. En toen ik alle boeken uit had ben ik Babushka-broches gaan maken... Heerlijk ontspannend! Dus stiekem toch een beetje gewerkt... Ik heb dus sinds lange tijd m'n Etsy-shop weer gevuld met deze stoffen broches! Ze zijn versierd met extreem veel kraaltjes en bloemetjes en dingetjes en ik vind ze zelf superschattig natuurlijk. En kek, ook dat ja. Klik: www.etsy.com/shop/electricluna.
klik voor grote foto
# | | Nog geen reacties
#FELINEFRIDAY #4
Ja, het is pas over 2 dagen (2 juli) weer #felinefriday, maar ik laat alvast de prijs zien! Zeg iets liefs, leuks, aardigs over Bruce of over je eigen kat! Leuke anecdote, mij maakt het allemaal niet uit! En win; deze 3 schilderijtjes/collages van Bruce Lee als eskimo, militair en kamelendrijver! Ze zijn 7 x 10 centimeter... En CUTE!
klik voor grote foto
# | | Al 9 reacties
#FELINEFRIDAY #3
Elke vrijdag is het #felinefriday en dan geef ik PloesiePoesie-producten weg! Ter promotie van de PloesiePoesies uiteraard, maar ook omdat het leuk en lief en gezellig is om dingen weg te geven! Deze week is PloesiePoesie #127 Tim de prijs! Wordt totaal random weggegeven aan iemand die iets laat horen via Twitter of reactiemogelijkheid hieronder!
# | | Al 18 reacties
LUCKY-PLOESIE
Nog meer schaamteloze PloesiePoesie-promotie: Voor iedereen die wel een beetje geluk kan gebruiken is er nu de Lucky-Ploesie! Hij is net zo groot als de gewone PloesiePoesies (38 centimeter) en is gemaakt met PloesiePoesie #001 (die van kater Bruce Lee) als grote voorbeeld. Helemaal zwart met groene ogen dus. En van superzachte stof! Aan de Lucky-Ploesie hangt een zakje met papieren klavertjes-4 en een kattenneusjesbutton! Wij zei er dat zwarte katten ongeluk brengen? Ik niet! Ze zijn te koop via www.ploesiepoesie.nl natuurlijk.
# | | Pas 1 reactie
MIOUSSSSSE
Mijn nieuwste PloesiePoesie-product, de MiOUSE (een kattenspeeltje gevuld met catnip) is nu al een hit in Tiel en omstreken! Check HIER het filmpje dat Mirjam maakte van haar poes Spinner! Een betere promopoes is er niet! De MiOUSE is te koop op www.ploesiepoesie.nl natuurlijk.
# | | Pas 1 reactie