ARCHIEF
September 2008
Augustus 2008
Juli 2008
Juni 2008
Mei 2008
April 2008
Maart 2008
Februari 2008
Januari 2008
December 2007
November 2007
Oktober 2007
September 2007
Augustus 2007
Juli 2007
Juni 2007
Mei 2007
April 2007
Maart 2007
Februari 2007
Januari 2007
December 2006
November 2006
Oktober 2006
September 2006
Augustus 2006
Juli 2006
Juni 2006
Mei 2006
April 2006
Maart 2006
Februari 2006
Januari 2006
December 2005
November 2005
Oktober 2005
September 2005
Augustus 2005
Juli 2005
Juni 2005
Mei 2005
April 2005
Maart 2005
Februari 2005
Januari 2005
December 2004
November 2004
Oktober 2004
September 2004
Augustus 2004
Juli 2004
Juni 2004
Mei 2004
April 2004
Maart 2004
Februari 2004
Januari 2004
December 2003
November 2003
Oktober 2003
September 2003
Augustus 2003
Juli 2003
Juni 2003
Mei 2003
April 2003
Maart 2003
Februari 2003
Januari 2003
December 2002
November 2002
Oktober 2002
September 2002
Augustus 2002
Juli 2002
Juni 2002
Mei 2002
April 2002
Maart 2002
Februari 2002
Januari 2002
December 2001
November 2001
Oktober 2001
September 2001
Augustus 2001
Juli 2001
Juni 2001
Mei 2001
April 2001
LUNA LEEST
Deze website draait op
Pivot en is ontworpen
door mar10e.com.
30-11-2002
LUNA ZIET ‘THE OTHER FINAL’Afgelopen zomer, op 30 juni om precies te zijn, speelde Duitsland tegen Brazilië in de finale om de wereldtitel voetbal in Japan. Diezelfde dag vond er een andere voetbalwedstrijd plaats. Ook voor een wereldtitel. Een wedstrijd tussen Bhutan en Montserrat, de 2 laagst geplaatste landen ter wereld, om de plaatsen 202 en 203. Normaal gesproken zou deze wedstrijd natuurlijk nooit hebben plaatsgevonden, want commercieel gezien totaal niet aantrekkelijk. Een paar mannetjes bij reclamebureau KesselsKramer dachten daar anders over en besloten alles in het werk te stellen om de boeddhistische spelers van Bhutan uit te laten komen tegen de Caribische spelers van Montserrat. KesselsKramer maakte een documentaire over alle voorbereidingen en de wedstrijd zelf; ‘The Other Final’. Een documentaire die donderdagavond in Het Ketelhuis in Amsterdam vertoond werd voor medewerkers en bekenden van KesselsKramer. En omdat partner P. daar werkt als copywriter mocht ik mee. Licht opgefokt kwam ik Het Ketelhuis binnen en nog steeds licht opgefokt ging ik een uurtje later zitten in de minibioscoop. Compleet sereen kwam ik weer naar buiten. Een film om verliefd op te worden! Wat een lieve, kleine Bhutanese mannetjes. Wat een rust en wat een wijsheid. En wat een grote, soepele en charmante mannen uit Montserrat. Mooie woorden, mooie beelden, mooie mensen, alles mooi. Je komt naar buiten met het besef dat er zoveel meer is op de deze wereld en dat niet alles draait om geld, macht, commercie en nog meer geld. Het gaat niet om de knikkers, het gaat om het spel. Om respect en om vriendschap. Een heerlijke goed-gevoel-documentaire. Helaas blijft dat serene gevoel maar even hangen. Een gevoel dat ik donderdagavond met een paar biertjes nog wat kon rekken, maar dat nu alweer bijna weg is. Wat blijft is het besef dat ik voor het eerst in m’n leven een voetbalwedstrijd heb gezien, inclusief voor- en nabeschouwing, die wat met me deed. Ik zit zelfs te wachten op de herhaling.
www.theotherfinal.com
# | 11:12 | | Al 11 reacties
28-11-2002
DE BNN-WEDSTRIJD VERBROEDERT(...) says: met een 10 natuurlijk, en (...) een 1...
(...) says: maar hoe zorg ik dat ze op mij stemmen?
(...) says: dit systeem klopt niet hoor!
(...) says: je moet eerst 5 stemmen hebben om in de ‘blog 40’ te staan...
(...) says: we kelderen...
(...) says: het is wel een traffic machine!
(...) says: superslim en commercieel aangepakt van BNN...
(...) says: ik had net een collega aan de lijn... die heeft ons een 10 gegeven en (...) een 1...
(...) says: zou je ook anoniem kunnen surfen en dan stemmen?
(...) says: 1-en die kerel!
(...) says: ik zou dat mokkel op de homepage van ‘blog 40’ wel eens willen 1-en!!
(...) says: ik heb ze een 9 gegeven...
(...) says: ik heb ze een 1 gegeven...
(...) says: als een van ons wint verkopen we dat I-book en geven we een lesbisch showtje...
(...) says: ik ben inmiddels uit de top 10 verdwenen...
(...) says: met z’n vijven in de MSN!
(...) says: wat een samenscholing...
(...) says: alle nieuwkomers afzeiken!
(...) says: nou (...) en ik willen iets organiseren in ruil voor stemmen...
(...) says: kunnen jullie even (...) een 1 geven?
(...) says: maar dan niet op (...), maar op (...)...
(...) says: gezellig hè, zo in de top 40...
(...) says: (...) zuigt!
(...) says: ik heb ze lekker een 1 gegeven!
(...) says: zo, (...) is uit de top 10...
(...) says: en dan helpen we allemaal mee, om die persoon aan de I-book te stemmen...
(...) says: ik gun jullie allemaal die I-book...
(...) says: als-ie maar niet naar een of ander hoerenjong gaat...
(...) says: nee, zolang-ie niet naar (...) gaat vind ik het best...
(...) says: nee, hij mag niet naar kutwijven en klootzakken...
(...) says: tering, (...) staat op 6!!!
(...) says: nee, (...) is de laagste binnenkomer...
http://www2.omroep.nl/bnn/blog40
# | 10:56 | | Al 30 reacties
26-11-2002
LUNA TEST DE MAGIC MASSAGERIk weet niet hoe het met de gemiddelde vrouw zit, maar mijn idee van een feestje is in ieder geval niet een stroomstoot van 220-volt tussen m’n schaamlippen voelen. Kan aan mij liggen. Dus toen een mannetje mij aansprak op de KamaSutrA-beurs en begon te vertellen over een geweldige, fantastische vibrator, superkrachtig en op stroom, viel het gesprek een beetje stil. “Eh, op stroom?”, vroeg ik hem. “Ja, echt, je moet hem een keer uitproberen. Iedereen die hem ooit probeert, wil nooit meer iets anders”, zei hij. “Eh, ja, maar, eh, op stroom, is dat niet gevaarlijk?”, vroeg ik hem. “Nee, joh, helemaal niet, hartstikke veilig! Enne, m’n vriendin heeft er ook eentje, die kan er geen genoeg van krijgen”, zei hij. “Ik stuur je er binnenkort wel eentje op!” “Oh, eh, leuk!”, zei ik en ik probeerde enthousiast te glimlachen. Ik was het zelf alweer vergeten tot vorige week de postbode voor de deur stond. Relatiegeschenk! Die kerel heeft me een microfoon opgestuurd, was het eerste wat ik dacht toen ik de Magic Massager uit de verpakking haalde. Het tweede wat ik dacht; ik ga niet eens een poging wagen om deze knots met een omtrek van 20 centimeter een kijkje te geven aan de binnenkant van dit lichaam. Ook Luna’s lichaam heeft grenzen! Maar was ook helemaal niet nodig, volgens het lekkere wijf op de verpakking. Gewoon tegen je klit aanhouden. “Testen in Canada en Amerika hebben uitgewezen dat bijna 98% van de vrouwen reeds binnen 4 minuten tot een zalig hoogtepunt komt”, dat zei de verpakking ook nog. En: “Uitgerust met een krachtige 220-volts motor, dus altijd paraat en nooit last van lege batterijen!” Op hoop van zegen plugde ik de stekker, met daaraan een snoer van 2,5 meter, in het stopcontact. Knopje aan. Mijn angst voor 220-volt op m’n klit verdween onmiddellijk, om plaats te maken voor pure lust en nieuwsgierigheid. Fantastisch apparaat. En maak van die 4 minuten maar 30 seconden.
www.viashop.nl (klik op ‘top-5’ en koop dat ding!)
# | 11:46 | | Al 57 reacties
24-11-2002
NICE TO MEAT YOUHet is geregeld hoor! De Miss World-verkiezing vindt dit jaar niet plaats in Nigeria, maar gewoon gezellig in Londen. Daar waren zo’n 200 doden, zo’n 1125 gewonden en zo’n 11.000 uit hun huizen gevluchte Nigerianen voor nodig. Maar dan heb je ook wat straks. Op 7 december. De grootste, de luxueuste en de duurste vrouwenvleeskeuring ter wereld. Lekker. Geile wijven kijken. Een paar duizend kilometer verderop in Nigeria zal op dat moment een vrouw zitten die op haar steniging wacht. Nadat Amina Lawal gescheiden was van haar man heeft zij een kind gekregen. En dat mag niet in Nigeria. Er mogen nog wel meer dingen niet in Nigeria. Iets met Sharia-wetgeving. Iets waar Amnesty International mee bezig is. Iets wat nu niet meer belangrijk zal zijn, want niet meer onder de media-aandacht, de verkiezing is immers verhuisd naar het veilige Londen. Maar, als alle mischien-wel-Miss World’s nu eens gewoon naar huis zouden gaan. Allemaal. Niks verkiezing in Londen. Gewoon naar huis. Gewoon zeggen: “Weet je, laat maar zitten, met al die doden in Nigeria heb ik er niet zo’n zin meer in.” Dan pas tonen zij zich de nu-vrouwen die deze wereld nodig heeft. Niemand zit te wachten op de zoveelste trut die toevallig de ideale maten heeft. Niemand zit te wachten op een lekker wijf dat straks in een badpakje op en neer te drentelt en lief glimlacht: “Als ik voor 1 dag president zou zijn, dan zou ik wereldvrede wensen.” Flikker maar op met die wereldvrede. Onmogelijk. Toon voor 1 keertje in je nietszeggende kutleventje lef. Lef om te kiezen voor iets wat groter is dan jij. Stomme trut. Maar op 7 december is het gewoon zover. The show must go on. Dan wordt onze Miss World gekozen. En die avond zal zij op het podium staan, met haar kutkroontje en haar kutsjerp. Zij zal voorzichtig huilen, vriendelijk glimlachen en, als we geluk hebben, dan zal ze naar ons zwaaien. Op dat moment zal zij zich de gelukkigste vrouw ter wereld voelen. De mooiste. Miss World! Van welke wereld, vraag ik me af.
www.amnesty.nl
# | 23:41 | | Al 55 reacties
JOHN DIGWEED IS DE BAAS
# | 17:26 | | Al 12 reacties
19-11-2002
DE NOOD IS HOOG“Zuster, ik moet naar het toilet”, hoor ik een oud dametje in een rolstoel naast me zeggen. “U wordt zo geholpen, er komt zo een zuster”, zegt de vrijwilligerscoördinatrice. Ik sta in een verpleeghuis, misschien wel in het mooiste verpleeghuis van Amsterdam, op een afdeling met zo’n 35 bewoners. Het dametje in de rolstoel is dement, en misschien wel net zo incontinent. Ze vraagt of iemand haar naar het toilet kan brengen; het eerste wat ik hoor op deze afdeling. Geen rare vraag. Een vraag die ik, toen ik 5 jaar geleden werkte als vrijwilliger in een verpleeghuis in Amersfoort, haast iedere 10 minuten hoorde. De nood is hoog. De coördinatrice loopt door en ik loop met haar mee, maar voel me schuldig dat het dametje in haar eentje voor de ingang van het toilet staat met haar rolstoel. Ik krijg een rondleiding door het hele verpleeghuis, maar ik weet toch al zeker dat ik op deze afdeling wil werken. Deze psychogeriatrische afdeling. Deze afdeling met demente bejaarden. Al is werken niet het goede woord. Koffiedrinken. Liedjes zingen. Praten. Voorlezen. Een spelletje doen. Een boterhammetje smeren. Wandelen. Maar niet werken. De coördinatrice stelt me voor aan het afdelingshoofd, die vertelt dat ze ontzettend blij is dat iemand hier de boel binnenkort wat gezelliger komt maken. Ik ben ook blij, vertel ik haar. En net voordat ik wegga zie ik een giechelend dametje bij het raam zitten. Grote ogen en haar hand voor haar mond. Ik zwaai naar haar. Ze zwaait terug en begint nu hardop te lachen. Ik lach terug en zwaai nog een keertje. Tot snel, denk ik. Een half uur later zweef ik over de Amsterdamse grachten. Dolgelukkig dat ik weet dat ik binnenkort weer doe wat ik het liefste doe.
# | 18:57 | | Al 93 reacties
18-11-2002
JA, ALLES KAN EEN MENS GELUKKIG MAKENDat hele depressieve, dat is gewoon niet m’n ding. Het gaat tegen m’n normale staat van zijn in, zodat ik me er niet helemaal aan over kan geven, met als gevolg dat ik nogal stuiter qua emotionele toestand. Niks mis mee, met stuiteren, het is eerder nogal irritant voor m'n omgeving. Maar dat is niet mijn probleem. Momenteel ben ik namelijk simpelweg gelukkig. En deze algehele toestand heb ik geheel te danken aan 1 telefoontje! Slechts 1 telefoontje heeft mijn humeur van 0 naar 100 gekregen. Een verlossend telefoontje! De mannetjes zijn weer aan het werk in ons nieuwe huis! Ze zijn weer aan het stuken, het timmeren, het zagen, het metselen en dingetjes met elektriciteit aan het regelen. Nadat de bouw 1,5 maand heeft stilgelegen, omdat er ineens iemand failliet ging, of zoiets dan, want niemand spreekt de waarheid in de bouw, na 1,5 maand gebeurt er eindelijk weer iets effectiefs. “Liefje, ik sta nu in het huis en het plafond is voor de helft gestuukt”, riep P. enthousiast door zijn mobieltje. “Dat meen je niet!”, schreeuwde ik terug, “in 1 dag! Wat een feest! Kom snel naar huis liefje, dan maak ik witlof met ham en kaas uit de oven om het te vieren!” Al het drama lijkt verdwenen door dit ene telefoontje. Ik zie het weer zitten en als alles meezit, dan slapen P. en ik over een maand voor het eerst in ons nieuwe huis. Eindelijk. Eindelijk weer iets om naar uit te kijken. En ik begin ineens het liedje van Rene Froger te snappen: “Een eigen huis, een plek onder de zon / En altijd iemand in de buurt die van me houden kon / Toch wou ik dat ik net iets vaker / Iets vaker simpelweg gelukkig was.”
# | 23:38 | | Al 17 reacties
LUNA WAS JARIG, HOERA, HOERAGisteren werd ik 27. Misschien moet ik het voor mezelf nog maar een keertje opschrijven om het te geloven. Ik ben 27 nu. Bijna 30. Ik heb het niet echt gevierd. Niet in de zin van een feestje met toeters en bellen en plakjes leverworst en blokjes kaas. Ook geen plakken ossenworst trouwens. M’n hoofd stond er niet naar. Ik had er helemaal geen zin in. Overslaan die hele verjaardag en maandag gewoon weer verder gaan. Negeren die hele dag, net als altijd. Al heb ik het dit jaar wel erg bont gemaakt door de hele dag geen telefoontjes aan te nemen, behalve als ik zeker wist dat het mijn moeder of de moeder van P. was. Vanmorgen dus een volle voicemail afgeluisterd. Ik had er gisteren echt geen zin in. In gezellige gesprekjes. Ik had zelfs geen zin in de cadeautjes die P. zaterdagnacht wilde geven: “Ik pak ze morgen wel uit. Bij het ontbijt, goed?” En ook niet in de verrassing die P. gisteren voor me had, al was het natuurlijk ontzettend leuk om bij vriend H., een echte, heuse fotograaf, op de foto te gaan. En bij H. was er ook echte, heuse champagne en een echte, heuse chique chocoladetaart. Dus toch een beetje een verjaardagsgevoel gisteren. Al heb ik mij wel eens beter gevoeld. Veel beter. Ik vraag me af hoe het komt dat de dag die ik vroeger de leukste dag van het jaar vond, de laatste jaren vervuld is van groot melodrama in m’n hoofd. Gedachten dat het allemaal voor de verandering nu eens niet goed komt. Maar dat was gisteren. Vandaag ben ik er weer helemaal klaar voor.
# | 12:55 | | Al 42 reacties
15-11-2002
LUNA HOEFT HET NIET TE WETEN“Ja, met mij. Heb je het al gehoord?”, vraagt m’n moeder meteen nadat ik de telefoon heb opgenomen. “Wat?”, vraag ik. “Dat je niet zoveel moeten drinken. Daar krijg je borstkanker van”, zegt ze. “Mam, ik ben net wakker”, antwoord ik. “Nee, maar dat je het weet. Elk glas dat je per dag meer drinkt, verhoogt het risico met 7%”, vervolgt ze. “Ja, maar mam, ik ben net gestopt met roken”, zeg ik. “Dat heeft er niks mee te maken, het is maar dat je het weet, elk glas meer per dag is al te veel”, besluit ze. En daar kon ik het mee doen. Even zoeken op internet leverde mij het volgende onderzoeksresultaat: ‘Vrouwen die 4 glazen alcohol per dag drinken hebben 32% meer kans op borstkanker dan vrouwen die geen alcohol drinken.’ Nu tik ik gemiddeld een flesje wijn per dag weg, dus ik mag me ernstig zorgen gaan maken volgens de epidemiologen die dit onderzoek uitvoerden. Maar dat doe ik later wel, als het allemaal geen zin meer heeft, want dit soort onderzoeksresultaten dienen genegeerd te worden. Van dit soort onderzoeksresultaten word ik alleen maar depressiever dan ik al was. Ik wil het ook allemaal niet weten. Niks mag. Overal krijg ik kanker van. Te vet. Te zoet. Te veel. Te weinig. Te bespoten. Te veel geurstoffen, kleurstoffen of E-nummers. Overal ga je dood van. Te veel in de zon. Te kort gebakken. Te veel gedacht. Te lang gekeken. Te weinig gesport. Te veel gestresst. Te veel geneukt. Te lang gewacht. Te laat begonnen. Te vroeg gestart. “Overal waar ‘te’ voor staat is niet goed voor je”, zei m’n moeder ook altijd. Als er iets niet goed voor je is, dan is het wel te veel weten.
# | 00:05 | | Al 54 reacties
12-11-2002
LUNA EN DE EUROHet ligt allemaal aan mezelf. Volgens het NIBUD dan. “Er is door de consument het afgelopen jaar meer uitgegeven aan de broodnodige boodschappen én aan luxe zaken zoals uitgaan. De belangrijkste oorzaak zit echter niet in enorme prijsstijgingen, maar is bij de consument zelf te zoeken. Er zijn meer artikelen gekocht of duurdere varianten van een bepaald artikel. Zo blijkt het erg moeilijk om in te schatten of een bepaalde prijs in euro's hoog of laag is voor de betreffende aankoop”, aldus een mannetje of vrouwtje van het NIBUD. Dikke lul met jullie constatering! Het is gewoon allemaal veel duurder geworden en nu geven jullie mij de schuld? Jullie denken dat ik niet kan rekenen? Dat ik een zakje gebroken sperzieboontjes van 250 gram, dat nu bijvoorbeeld voor € 1,39 in de aanbieding (!) is bij de Albert Heijn ook daadwerkelijk aanschaf? Dat ik niet even terugreken en er dan achter kom dat die boontjes mij ƒ 12,25 per kilo zouden kosten? Dat ik niet weet dat een bloemkool voor € 0,99 (dus ƒ 2,18) echt een belachelijke aanbieding is van de C1000 en dat die daar vorig jaar voor ƒ 0,99 had gelegen? Of dat ik het normaal vind om tijdens een concert van Underworld € 4,- te betalen voor een flesje water? Dat ik niet weet dat dat omgerekend ƒ 8,80 is, dus bijna 9 piek, en dat ik dat toch moet kopen omdat een mens nou eenmaal dorst krijgt van een partijtje springen op de dansvloer? Denken jullie dat ik achterlijk ben? Ik kan niet precies meer herinneren hoeveel ‘servicekosten’ ik vorig jaar betaalde om zo’n kaartje voor bijvoorbeeld Underworld te reserveren, maar ik weet wél zeker dat dat minder was dan ƒ 8,- (€ 3,63). Nee, maar het ligt allemaal aan mezelf. Luna heeft moeite met het vermenigvuldigen met 2,20371. Luna is dom. Maar ik zie dat jullie een héle handige oplossing voor al mijn problemen met de euro hebben! De NIBUD budgetplanner 2003! Te koop voor € 8,50 (ƒ 18,73). Steken jullie je kop maar in het zand, dan steek ik die budgetplanner in m’n reet.
www.nibud.nl
# | 11:50 | | Al 71 reacties
11-11-2002
LUNA EN EEN LEKKER WEEKENDHeerlijk tot 13.00 in bed gelegen! Wat een geweldige maandag. Nu al! Kon ik 4 jaar terug nog met gemak een paar nachten doorhalen, nu is dat niet meer mogelijk zonder een flinke hoeveelheid pepmiddelen. Maar wat maakt het uit, het leven lijkt zo een stuk draaglijker en daar valt zeker wat voor te zeggen. Geweldig weekend gehad en me sinds lange tijd weer gedragen als een student. Vrijdag naar Underworld in de Heineken Music Hall, samen met een flinke hoeveelheid vrienden en een flinke hoeveelheid geestverruimende middelen. Superintens concert. Eenmaal thuis om 5.00 bleek zich daar nog een flinke hoeveelheid alcoholische middelen te bevinden en na goed zoeken ook nog een iets minder grote hoeveelheid pepmiddelen. Dit alles zorgde ervoor dat ik pas om 13.30 in slaap viel, maar er om 17.00 weer uit moest om naar het volgende feestje van vriend F. te gaan. Toen het gezellig werd was de laatste trein al richting Amsterdam vertrokken met alle gevolgen van dien. Om zondagochtend 10.00 met de trein richting mijn ouders en ondanks 2 grote bakken cappuccino kon ik bij m’n ouders met moeite mijn ogen open houden. Dilemma; een stacker slikken met het risico dat ik straks niks van de afhaal-Vietnamees eet en zo mijn ouders het idee geef dat ik anorexia heb, of geen stacker slikken met het risico dat ik binnen een half uur in diepe slaap val en mijn ouders zo het idee geef dat ik niet goed voor mezelf zorg. De stacker dus. Na een half uurtje was ik weer enigszins klaarwakker en heb ik een perfect gezellige dag gehad en kreeg ik van m’n moeder een grote ingevroren bak boerenkool mee naar huis! Lekker! Vanavond hoef ik dus niet te koken en momenteel luister ik voor de tiende keer naar Rozalla: “Everybody’s freeeeeeeeeeeeeeeeeee to feel good!”
# | 15:31 | | Al 32 reacties
08-11-2002
OOK LUNA’S DAGBOEK ONLINEErg hoor. Dat van die 2 meisjes en hun dagboek. Ik mag geen namen noemen en ook nergens naartoe linken, want de kans dat je dan door een advocaat gebeld wordt is best groot. Maar het blijft natuurlijk behoorlijk dom. Je ‘dagboek’ of je ‘briefwisseling in boekvorm’ gewoon maar ergens neerleggen. Zeker als het over seks gaat en zeker als het over onzekerheden gaat. En dat gaan dagboeken bijna altijd. Hoe iemand het dagboek van de 2 Utrechtse studentes in handen kreeg maakt niet eens uit. Iemand wist van het bestaan van dit dagboek, anders wordt het niet gejat. Klaar. Misschien hebben de meisjes er zelfs wel over opgeschept tegenover jongens: “Wij hebben een dagboek samen, een seksdagboek, daarin schrijven we aan elkaar wat we meemaken en wat we willen qua seks dan, met foto’s en ansichtkaarten van Ally Mc Beal, en met punten, want we geven jongens punten. Nee, jij wordt nog niet beschreven in ons dagboek, maar dat kan nog komen natuurlijk!” Daarna keken de meisjes elkaar samenzweerderig aan en lachten: “Hahaha!” En nu lachen die jongens: “Hahaha! Wij hebben lekker dat hele dagboek online gezet! En iedereen heeft het gelezen!” Ja. Iedereen heeft het gelezen. En iedereen heeft het erover. Zeker iedereen in hun omgeving. Maar eigenlijk gaat dit dagboek nergens over. Dit dagboek verschilt niet van het dagboek van welk studerend meisje dan ook. Natuurlijk is het smullen met de gescande pagina’s van hun seksdagboek. Natuurlijk heeft ook Luna hartelijk gelachen. Krom over de tafel gelegen zelfs. Maar mijn dagboeken van toen ik 20 was en studeerde waren precies hetzelfde. Net zo onzeker. Net zo met jongens bezig. Net zo met seks bezig. Alleen heb ik er altijd voor gezorgd dat niemand wist dat ik überhaupt een dagboek had. En dat zouden meer mensen moeten doen. Vertrouw alles aan je dagboek toe, maar vertrouw alleen jezelf.
Luna's originele dagboek, random pagina 1
Luna's originele dagboek, random pagina 2
# | 16:30 | | Al 55 reacties
LUNA OVERWEEGT LIPOSUCTIEGisteren was ik in zo’n goed humeur, ik voelde me zo slank en briljant dat ik dacht; laat ik eens nieuwe kleren gaan kopen! Laat ik dit geweldige lichaam richting de H&M vervoeren met een metro en aldaar alles kopen wat ik wel wil, maar niet nodig heb! Na een fantastische metrorit en een evenzo fantastische wandeling van de metrohalte naar de H&M in de Kalvertoren stond ik tussen de wintercollectie broeken, truien en vestjes! Alles was geweldig en binnen enkele seconden had ik 2 kekke broeken 1 kek vestje en 2 net zulke kekke truitjes in mijn handen! Mooi! Meteen naar de paskamer ermee. Jas uit, trui uit en 1 van de kekke truitjes aan! Zo! Geil truitje! Lekkere tieten ook! Prima koop voor € 29,90! Broek uit. Blik in spiegel. Jezus. Blik via de ene spiegel in de andere spiegel. Jezus, is dat mijn reet? Dat had iemand wel eens eerder mogen zeggen dan. Godallemachtig. Dacht het niet! Dacht het toch echt niet dat ik een nieuwe broek ging passen met zo’n reet. Ik doe het niet! Ik doe het niet! En dat truitje, dat staat ook ineens niet meer. Weg hier! Veel te veel licht! Weg! Nooit meer naar de H&M! Die snappen geen flikker van vrouwen. Het licht moet gedempt! Draai er desnoods een rood lampje in, maar dit tl-licht kan echt niet. Dit tl-licht traumatiseert vrouwen voor het leven. Zelfs vriendin I. (1.72 en 55 kilo) trekt de H&M niet: “Nee, daar heb ik die spataderen ontdekt, heb maanden met zwachtels om m’n benen gelopen!” Maar het erge is: ik moet gewoon een aantal dingen écht héél érg hebben van de H&M. Dus vandaag ga ik weer terug. Maar het eerste wat ik koop is een zonnebril.
# | 10:44 | | Al 35 reacties
04-11-2002
LUNA EN HET VERWARMINGSMANNETJEHet is een vreselijke constatering, maar sommige dingen kan ik gewoon echt niet zelf. Zo was ik echt niet in staat om onze verwarmingsketel te repareren die het al een paar weken niet goed deed en soms zelfs helemaal uitviel. Ook P. was hier echt niet toe in staat. Voor dit soort dingen is het altijd fijn dat je een mannetje kan bellen. Een mannetje dat er wél verstand van heeft. Een verwarmingsmannetje! Vorige week dinsdag gebeld, vanmorgen om 8.00 uur bij ons voor de deur. Het blijft verschrikkelijk om afhankelijk te zijn van mannetjes. Wat voor een mannetjes dan ook. Om te moeten wachten tot iemand eindelijk tijd heeft om te helpen. Het mannetje dat vandaag onze verwarming kwam maken is een mannetje dat indirect betaald wordt. Wij betalen huur aan de woningbouwvereniging en de woningbouwvereniging betaalt het mannetje. Dat dit mannetje vanmorgen ook 2 bakken koffie van me kreeg is in deze niet belangrijk. Wat wel belangrijk is, is dat het mannetje niet gedaan heeft waar wij hem indirect voor betalen; het maken van onze verwarmingsketel. Hij is meer dan 3 uur bezig geweest en heeft allerhande buizen en stangen vervangen en toen hij wegging zei hij toch echt dat alles weer werkte. En ik geloofde hem, want de man zag eruit alsof hij maar 1 ding echt goed kon in zijn leven en dat ding was het maken van verwarmingsketels. Zeer blij was ik dan ook met het vooruitzicht dat P. en ik waarschijnlijk deze avond lekker warm op de bank konden hangen. Niet dus. Verdomme. Deed de verwarming het gisteren nog matig, nu doet-ie het helemaal niet meer. De poezen, P. en ik zitten in een slaapzak op de bank en het is bikkelkoud. Het verwarmingsmannetje komt volgende week weer. Ergens tussen 9.00 en 17.00.
# | 22:45 | | Al 32 reacties
ZONDER BOB GEEN LUNA, DEEL 2‘Bob! Ze sturen een maitje! Met daarin dat ik mijn bestanden weer terug moet zetten!’, riep ik vrijdag over de MSN. ‘Dat betekent dat ze zelf alles kwijt zijn’, zei Bob. ‘Nee! Nee! Nee! Dat kan niet! Meen je niet! Ik neem even een borrel’, zei ik terwijl ik me voorbereidde op het ergste. ‘Ja, maar ik heb dinsdag een back-up gemaakt van Pivot en al je teksten en reacties zijn er dus nog’, zei Bob rustig. ‘Het komt allemaal goed, ik zet het straks wel even allemaal terug.’ Gerustgesteld dronk ik mijn wodkaatje tot ik een half uurtje later weer een berichtje van Bob kreeg: ‘Ik weet niet wat ze met die server hebben gedaan, maar het zit nog niet goed daar.’ Daarna volgde een onbegrijpelijke tekst met woorden als ‘php’ en ‘ftp’ en ik belde weer naar mijn provider om die woorden te herhalen. Ongelooflijk kut om geen hol van te snappen van wat je zegt. “Hier doet alles het gewoon”, zei de jongen die de week daarvoor naar school was. “Ja, maar hier niet!”, stamelde ik. Het mannetje van de provider vond dat alles werkte en werkte zelf niet in het weekend. Dan niet, dacht ik, maar ik werd nu toch wel enigszins heel erg ongerust. Heel erg. Straks zou m’n site nooit meer online gaan! En ik was maar mooi hartstikke afhankelijk van Bob! Hij was de enige met al m’n teksten! Zo’n 19 maanden aan teksten kwijt! En m’n reacties! Paniek! Maar alle paniek is gelukkig voor niets geweest! Het mannetje van de provider heeft waarschijnlijk toch in het weekend gewerkt en iets aangepast. En Bob heeft het gisteren allemaal weer online gezet. En beter dan het was, want mijn complete archief, bijna 500 teksten, inclusief meer dan 8000 reacties, staat online! Dat was vorige week nog niet zo, dus eigenlijk is de site alleen maar beter geworden! Zo. En nu snel alles back-uppen!
www.mijnkopthee.nl
# | 12:19 | | Al 18 reacties
ZONDER BOB GEEN LUNA, DEEL 1Het begon dinsdag. Grote, zeer grote paniek. ‘Ik kan niet meer in Pivot!!! Ze hebben m’n site gehackt!! M’n inlogdingen doen het niet meer! Bob! Bob! Help!’, riep ik via de MSN. ‘Rustig’, zei Bob en hij ging even kijken. ‘Ligt aan de provider’, zei Bob, ‘als je nu even naar ze belt en ze even uitlegt hoe het zit, dan komt het goed.’ Daarna vertelde Bob me hoe het zat en wat ik moest zeggen. “Met het meisje van de helpdesk”, zei het meisje van de helpdesk. “Met Luna”, zei ik, “ik heb er geen ruk verstand van, maar m’n site doet het niet meer en als ik dingen wil ftp-en, dan krijg ik een foutmelding. De harddisk is vol.” “Ik heb er ook geen verstand van”, zei hij meisje van de helpdesk, “ik weet niet eens wat ftp-en is, maar ik ga een notitie maken en dan geef ik het door aan degene die erover gaat, die is nu naar school.” School? Een helpdesk die niet weet wat ftp-en is? “Ja, maar, het is jullie schuld! Jullie harddisk is vol!”, zei ik tijdens mijn tweede telefoontje toen Bob nog wat meer had uitgezocht. “Als het aan ons had gelegen, dan had ik heus wel meer telefoontjes gehad”, zei het meisje van de helpdesk. “Ja, maar Bob zegt het!”, riep ik wanhopig, maar ik moest wachten tot degene die erover ging me terug zou bellen. En de volgende ochtend werd ik ook keurig uit m’n bed gebeld door degene die erover ging: “Alles doet het weer.” Fijn, dacht ik, maar diezelfde middag ging m’n complete site weer plat om dat ook meteen maar 2 dagen te blijven. Mailtje heen. Mailtje terug: ‘We hebben grote problemen gehad met onze server. ( ). Als je de bestanden weer terugzet op de ftp, zal je site weer werken.’ Bestanden terugzetten op de ftp? ‘Bob! Bob! Bob!’
www.mijnkopthee.nl
# | 08:29 | | Al 6 reacties
Heerlijk weekend. Drukdrukdruk! Vanavond met de FOXY-dames naar de Now&Wow in Rotterdam! Nog nooit geweest, dus ben benieuwd!
# | | Al 20 reacties
LUNA NEEMT ER NOG 1
# | | Al 16 reacties
NIEUWE HEADER
En terwijl half logland druk bezig is bij BNN met stemmen, checken, nog meer checken, mailtjes sturen, regelen, het sluiten van pacten en vriendschappen, heeft ook Luna iets geregeld! Een nieuwe header, die met liefde, vakmanschap en vooral een ongelooflijke snelheid gemaakt is door logcollega 10e! Geweldig. Ik heb meteen met een ‘10’ op haar gestemd!
www.mar10e.com
# | | Al 15 reacties
STEM OP LUNA!
Deze hele competitie is natuurlijk om traffic te genereren naar de BNN-website, ook al brengen ze deze wedstrijd zelf als 'BNN's nieuwe commercievrije portal voor weblogs; de BNN Blog 40'. Maar wat kan mij dat schelen, een wedstrijdje houdt het loggen in ieder geval spannend en gezellig.
Met 1-klik stemmen:
http://www.bbn.nl
Met meerdere kliks:
http://www2.omroep.nl/bnn/blog40
# | | Al 10 reacties
GRATIS AF TE HALEN: DIGWEED
# | | Al 19 reacties
PROOST!
# | | Al 7 reacties
LUNA'S NIEUWE SPEELTJE
# | | Al 7 reacties
LUNA'S OCHTENDPLAAT
Wat een heerlijk muziekje om mee wakker te worden: 'Moaner' van Underworld.
# | | Al 4 reacties
LUNA ZONDER BRIL
# | | Al 26 reacties
LUNA WORDT EEN NERD!
Wat een fantastische kerels heb ik toch om mij heen in logland! Zo heeft Bob deze site onlangs voorzien van een zeer interessant 'referrerlijstje'; de ultieme log-nerd-gadget! Altijd handig om te zien hoe de laaste 15 bezoekers hier terecht zijn gekomen. En een paar minuutjes geleden heeft Suffie deze balk in elkaar gedraaid! Ook dit belooft een zeer nuttige aanvulling op deze site te worden.
www.mijnkopthee.nl
www.suffie.com
# | | Al 10 reacties