ARCHIEF
September 2008
Augustus 2008
Juli 2008
Juni 2008
Mei 2008
April 2008
Maart 2008
Februari 2008
Januari 2008
December 2007
November 2007
Oktober 2007
September 2007
Augustus 2007
Juli 2007
Juni 2007
Mei 2007
April 2007
Maart 2007
Februari 2007
Januari 2007
December 2006
November 2006
Oktober 2006
September 2006
Augustus 2006
Juli 2006
Juni 2006
Mei 2006
April 2006
Maart 2006
Februari 2006
Januari 2006
December 2005
November 2005
Oktober 2005
September 2005
Augustus 2005
Juli 2005
Juni 2005
Mei 2005
April 2005
Maart 2005
Februari 2005
Januari 2005
December 2004
November 2004
Oktober 2004
September 2004
Augustus 2004
Juli 2004
Juni 2004
Mei 2004
April 2004
Maart 2004
Februari 2004
Januari 2004
December 2003
November 2003
Oktober 2003
September 2003
Augustus 2003
Juli 2003
Juni 2003
Mei 2003
April 2003
Maart 2003
Februari 2003
Januari 2003
December 2002
November 2002
Oktober 2002
September 2002
Augustus 2002
Juli 2002
Juni 2002
Mei 2002
April 2002
Maart 2002
Februari 2002
Januari 2002
December 2001
November 2001
Oktober 2001
September 2001
Augustus 2001
Juli 2001
Juni 2001
Mei 2001
April 2001
LUNA LEEST
Deze website draait op
Pivot en is ontworpen
door mar10e.com.
27-02-2003
LUNA OMARMT DE NIEUWE BURGERLIJKHEIDIk kon het gewone boodschappen doen niet meer aan. In de binnenstad is het namelijk moeilijk ‘normaal’ boodschappen doen, omdat alle supermarkten voorzien zijn van een Albert Heijn-logo. Geen Dirk van den Broek, ALDI of Lidl bij mij in de buurt te vinden. Maar aangezien ik het belachelijk en asociaal vind om € 2,98 voor een kilo broccoli in de aanbieding te vragen vertik ik het om daar nog naar binnen te gaan. Mijn mini-vouwfiets heb ik uit pure frustratie ergens laten staan, dus ik ging altijd braaf met de tram richting Amsterdam-Oost of Amsterdam-West om daar ‘normaal’ boodschappen te doen. Maar het bleef behelpen. Slepen met 1 zak kattegrid, 1 zak aardappelen, 2 flessen wijn, 1 pak dubbelvla, een paar blikjes bier, een pak appelsap en een liter melk is misschien wel goed voor de armspieren, maar gaat op den duur vervelen. Tot deze week het krantje met de aanbiedingen van de HEMA op de mat viel. Een knalrode omafiets voor slechts € 179,-. Hebben! Zeer gelukkig trapte ik de afgelopen dagen op m’n nieuwe fiets in het zonnetje. Het was prachtig, maar het boodschappen doen bleef behelpen met een aantal plastic tassen aan het stuur. Maar ineens realiseerde ik me wat nog ontbrak aan mijn fietsgeluk; een set fietstassen met een inhoud van 50 liter per stuk! Nu al zonder twijfel de beste aankoop van 2003! Ik kom net terug van een zeer intensieve sessie in de Dirk van den Broek. De fietstassen boden plaats aan maar liefst 8 flessen wijn, 12 blikjes bier, 6 flesjes Palm, 4 pakken appelsap, 2 pakken jus d’orange, 1 fles wodka, 1 fles Bacardi en 1 fles Baileys. Er zat nog meer in, maar dat waren gewoon boodschappen om de boel wat op te vullen. Een fiets met fietstassen; ware vrijheid.
# | 17:53 | | Al 42 reacties
25-02-2003
LUNA KRIJGT ‘M ER NIET OP“Zit-ie erop?”, vraag ik de laatste tijd regelmatig aan P. “Volgens mij zit-ie erop, toch?” Op het het moment dat P. me aankijkt zit-ie er dus al niet meer op. “Ja, nou is het alweer te laat. Net zat-ie er wel op.” Vorige week heeft P. zichzelf 2 Technics-draaitafels, inclusief een mengpaneel en een koptelefoon cadeau gedaan. Het huis was al voorzien van 8 boxen en een subwoofer. Wij zijn hard op weg om dit huis dusdanig in te richten dat we zo min mogelijk de deur uit hoeven. Partner P. verlaat het huis af en toe om te werken en plaatjes met vette beats te kopen. Ik kom alleen buiten de deur om boodschappen te doen en om platen van The Carpenters en Madonna aan te schaffen. Ik kan er nog geen flikker van, van het dj-en, maar het oefenen is fantastisch. Meer dan fantastisch zelfs, want als een kind zo geconcentreerd ben ik me aan het focussen op de beats, de knopjes, de breaks en de pitch. Uren gaan voorbij zonder dat-ie er een keertje op zit en mijn respect voor dj’s groeit met de minuut, want die kunnen een plaat er niet alleen binnen enkele seconden opkrijgen, die weten ook nog welke plaat bij welke plaat past en wanneer en waarom. Maar als het wél lukt, als-ie er dan eindelijk een keertje op zit, al was het meer geluk dan wijsheid, dan geeft dat een geweldig gevoel. Dan ben ik helemaal de bink. Mijn doel voor de komende maanden is dus al gesteld: ik moet en ik zal in staat zijn om Madonna te mixen met platen met diepe, vette beats. Ik moet in ieder geval in staat zijn om ‘m er met gemak op te krijgen. Luna is een burgertrut geworden, maar wel eentje met een kick-ass-dj-muziekinstallatie-mengpaneel-draaitafel-set in huis.
# | 14:18 | | Al 33 reacties
24-02-2003
EN ER WAS LICHT“Dus als ik nu meteen betaal, dan word ik weer aangesloten?”, vroeg ik woensdagochtend 12 februari allerliefst aan het UPC-meisje. “Zo gauw we uw betaling binnen hebben, wordt u ogenblikkelijk aangesloten”, zei het meisje. “Dat zou fijn zijn”, zei ik tegen het meisje. Nog geen half uur later stond ik met cash € 350,12 bij de balie van het postkantoor. “Meteen overmaken aan de UPC”, riep ik gehaast, “en kom maar op met dat bewijs van storting, dan ga ik dat meteen faxen!” Precies 12 dagen later ben ik weer aangesloten. Ondertussen heb ik iedereen van alle afdelingen gesproken en ken ik het tingeletangel-in-de-wacht-muziekje uit m’n hoofd. Ik heb zelfs 2 uur op een bankje van de UPC-winkel op de Ceintuurbaan gezeten. Gezellig, met nog 20 wachtenden voor en na mij. Daar werd ik maar weer eens in mijn vermoeden gesterkt dat UPC vooral problemen heeft met het automatisch incasseren van rekeningen. Ha! Maar goed dat ik dat nooit heb laten doen. Dan maar lekker de acceptgiro’s niet betalen, maar mooi niet dat ik UPC automatisch dingen laat doen op mijn rekening. Ha! Mij werd de afgelopen 2 weken van alles beloofd. Gouden bergen; “U wordt vanavond nog aangesloten.” Iets minder gouden bergen: “Zo’n 2 dagen na ontvangst van uw fax kunt u gewoon weer internetten.” Tot: “Het duurt standaard 6 werkdagen na ontvangst van uw betaling dat u weer aangesloten wordt.” Ik snapte het allemaal niet meer, maar gelukkig snapte de UPC-mensen het zelf ook niet. Vanmorgen hing ik om 8.30 maar weer eens aan de telefoon. Kon mij het schelen. Na 2 keer bij een verkeerde afdeling terecht te zijn gekomen en 2 keer gewoon van de lijn af te zijn gegooid kreeg ik contact met een topkerel van UPC. Iemand van de technische dienst. Hij kreeg voor elkaar waar ik al 12 dagen op zat te wachten. Communiceren blijkt moeilijk voor UPC, maar deze topkerel gaf mij weer contact met de buitenwereld. Ik zie weer licht.
# | 20:02 | | Al 18 reacties
EN ER WAS LICHT“Dus als ik nu meteen betaal, dan word ik weer aangesloten?”, vroeg ik woensdagochtend 12 februari allerliefst aan het UPC-meisje. “Zo gauw we uw betaling binnen hebben, wordt u ogenblikkelijk aangesloten”, zei het meisje. “Dat zou fijn zijn”, zei ik tegen het meisje. Nog geen half uur later stond ik met cash € 350,12 bij de balie van het postkantoor. “Meteen overmaken aan de UPC”, riep ik gehaast, “en kom maar op met dat bewijs van storting, dan ga ik dat meteen faxen!” Precies 12 dagen later ben ik weer aangesloten. Ondertussen heb ik iedereen van alle afdelingen gesproken en ken ik het tingeletangel-in-de-wacht-muziekje uit m’n hoofd. Ik heb zelfs 2 uur op een bankje van de UPC-winkel op de Ceintuurbaan gezeten. Gezellig, met nog 20 wachtenden voor en na mij. Daar werd ik maar weer eens in mijn vermoeden gesterkt dat UPC vooral problemen heeft met het automatisch incasseren van rekeningen. Ha! Maar goed dat ik dat nooit heb laten doen. Dan maar lekker de acceptgiro’s niet betalen, maar mooi niet dat ik UPC automatisch dingen laat doen op mijn rekening. Ha! Mij werd de afgelopen 2 weken van alles beloofd. Gouden bergen; “U wordt vanavond nog aangesloten.” Iets minder gouden bergen: “Zo’n 2 dagen na ontvangst van uw fax kunt u gewoon weer internetten.” Tot: “Het duurt standaard 6 werkdagen na ontvangst van uw betaling dat u weer aangesloten wordt.” Ik snapte het allemaal niet meer, maar gelukkig snapte de UPC-mensen het zelf ook niet. Vanmorgen hing ik om 8.30 maar weer eens aan de telefoon. Kon mij het schelen. Na 2 keer bij een verkeerde afdeling terecht te zijn gekomen en 2 keer gewoon van de lijn af te zijn gegooid kreeg ik contact met een topkerel van UPC. Iemand van de technische dienst. Hij kreeg voor elkaar waar ik al 12 dagen op zat te wachten. Communiceren blijkt moeilijk voor UPC, maar deze topkerel gaf mij weer contact met de buitenwereld. Ik zie weer licht.
# | 20:02 | | Al 40 reacties
22-02-2003
GASTLOG: SUFFIE EN ROODHAARTJEOp een mooie, zonnige winterdag ging Roodhaartje, die zo heette omdat ze zo’n schattig, hip brilletje had, lopend door het bos naar de grote stad om bloemkool voor Oma te halen. Onderweg moest ze de rivier oversteken en dat kon alleen bij de brug, waar de boze kabelwolf tolgeld inde. ‘Een koekje, Roodhaartje’, zie de kabelwolf. ‘Anders mag je er niet door.’ ‘Maar lieve Wolf,’ zei Roodhaartje. ‘ik heb geen koekjes bij me, maar morgen kom ik weer, en dan neem ik koekjes voor je mee.’ De grote boze kabelwolf bromde wat, maar liet Roodhaartje toch maar oversteken. En een uur later weer terug, want dat was in de prijs inbegrepen. De volgende dag had Roodhaartje echter geen koekjes bij zich. Te druk gehad, andere dingen aan het hoofd en net verhuisd naar een lief, klein huisje aan de rand van het bos. ‘Sorry, meneer Wolf’, zei ze met haar liefste pruillipje, ‘maar vandaag moet ik voor Oma Tena Lady’s halen en ik heb helaas geen koekjes bij me.’ De kabelwolf liet zijn tanden zien en gromde vervaarlijk, maar liet Roodhaartje toch door. Op dag drie meldde Roodhaartje zich weer bij de kabelwolf. Ze was op weg naar de slijter en omdat ze veel lege flessen bij zich had, had ze geen koekjes bij zich. De ontstemde kabelwolf brulde zo hard, dat alle dieren uit het bos kwamen kijken. ‘Roodhaartje’, zei hij uiteindelijk, ‘je mag nog één keer heen een weer naar de stad, maar als je morgen wéér zonder koekjes komt, dan vreet ik je op.’ Roodhaartje beloofde dit stilletjes en plechtig en liep vlug door naar de slijter. Maar toen ze een uurtje later terug kwam, stond de Wolf al op haar te wachten. ‘Ik heb me bedacht, Roodhaartje. Ik ga je nu al opeten.’ Roodhaartje schrok zich natuurlijk de tering en riep snel: ‘Dat was niet de afspraak, ik zou morgen koekjes geven. Help! Help!’ Weer kwamen de dieren kijken, maar niemand hielp. ‘Domme Roodhaartje’, zeiden ze, ‘ze hadden je beter Sufmutsje kunnen noemen. Als jij je niet aan de afspraken houdt, hoeft de kabelwolf dat ook niet te doen!’ En vervolgens keken ze allemaal toe hoe de grote, boze kabelwolf haar in één hap met huid en haar verslond.‘O, zo! Eigen schuld’, zeiden alle dieren goedkeurend, maar ’s avonds viel geen van hen in slaap, want ze wisten dat iedereen die de brug over moest wel eens vergat om koekjes mee te nemen. En op elkaar hoefden ze dus niet te rekenen!
www.suffie.com
# | 16:39 | suffie | Al 31 reacties
12-02-2003
LUNA EN DE DAMES VAN UPCIk heb vandaag weer € 350,12 in de bodemloze put die UPC heet gegooid. En nog niks. Het duurt waarschijnlijk 3 werkdagen voordat ik weer thuis kan internetten. “Met een ongelooflijk domme doos van de helpdesk van UPC, u mag het zeggen!”, zei een ongelooflijk dom wijf. “Ja, met Luna, ik kan sinds gisteren niet internetten, hoe zit dat?”, vroeg ik. “Mag ik uw postcode?”, vroeg ze. “Die heb ik net ingetikt met m’n telefoon!”, zei ik. Ze had ‘m toch nog een keer nodig. “Ja, ik zie hier dat u een betalingsachterstand heeft, ik verbind u even door”, zei ze. “Met wederom een ongelooflijk domme doos van de helpdesk van UPC, u mag het zeggen!”, zei wederom een ongelooflijk dom wijf. “Ja, met Luna, weet je, ik heb hier net een brief gevonden en daarin staat dat jullie me af gaan sluiten op 19 februari en nu zegt jouw collega dat ik al afgesloten ben, maar het is vandaag 12 februari, dus hoe zit dat?”, vroeg ik. “Ja, we hebben u eerder afgesloten en ik zie hier dat uw betalingsachterstand is opgelopen tot € 350,12”, zei de ongelooflijk domme doos. “Ja, maar ik heb hier een brief waarin staat dat jullie me pas 19 februari afsluiten, en het is vandaag 12 februari, dus hoe zit dat?”, zei ik. “Ja, daar kan ik niks aan doen”, zei ze. “Oh”, zei ik. Op 29 september 2002 heb ik, getuige het stukje dat ik op die datum schreef, € 523,34 betaald aan deze UPC-dames, en ik weet prima dat het allemaal m’n eigen schuld is en dat ik in het vervolg écht op tijd moet betalen. Maar het is vandaag 12 februari en niet 19 februari. Dat Luna haar tijd ver vooruit is, moet ze zelf weten, maar dat geeft de dames van UPC niet hetzelfde recht.
# | 23:15 | | Al 96 reacties
11-02-2003
1 EI IS GEEN EIIedereen die wel eens depressief, neerslachtig of gewoon chagrijnig is kan ik aanraden om eens naar een verzamelbeurs annex ruilbeurs voor Kinder-surprise-eieren te gaan. Deze beurzen worden meestal georganiseerd in een kleine kantine van een kleine volleybalvereniging in een klein dorp. Het aantal tafeltjes met daarop de verrassingen die zich in de Kinder-surprise-eieren bevinden is maximaal 30. Een perfecte setting om eens helemaal uit je dak te gaan. Ik deed dat zo’n 1,5 jaar geleden. Compleet manisch liep ik tussen de uitgestalde mini-kunstwerkjes. De zeldzame exemplaren wilde ik niet hebben en die waren me ook veel te duur, ik wilde veel voor weinig. Hebben! Hebben! Hebben! In de verschillende grabbelbakken zocht ik naar zoveel mogelijk gekleurde en bewegende speeltjes voor 10 cent. Voor hele bijzondere exemplaren wilde ik wel 25 cent betalen en voor een bewegend ijsbeertje met op z’n ruggetje 2 pinguïns heb ik zelfs 1 gulden betaald, maar gekker moest het echt niet worden. Daarnaast was het los kopen van de verrassingen nog altijd stukken goedkoper dan een compleet ei én ik was tenminste verzekerd van een speeltje waar ik wat aan had, want puzzels zijn ruk. Aan het eind van de middag ging ik met een flinke boodschappentas met minstens 300 speeltjes met vernuftige mechaniekjes naar huis. Thuis verklaarde P. me voor gek, maar ik zat de hele avond gebiologeerd te kijken naar mijn mini-kikkers, mini-kamelen, mini-konijnen en mini-slangen. Beetje rijden, beetje draaien en weer terug in de doos. Die doos heb ik gisteren weer gevonden tussen de verhuisspullen en het is nog steeds zulk prachtmateriaal als 1,5 jaar geleden! Beetje rijden, beetje draaien en weer terug in de doos. Soms kun je geluk wel degelijk kopen.
# | 14:13 | | Al 27 reacties
09-02-2003
R . E . S . P . E . C . TVanmorgen ging de wekker om 5.00 bij m’n ouders. M’n vader eruit en m’n moeder eruit. Op dat moment lagen P. en ik nog in een hele diepe slaap, bij te komen van het weekend. Om 6.30 gooide m’n vader z’n hengeltje in het Amsterdam-Rijnkanaal en zat m’n moeder thuis met een kopje thee een kasteelroman te lezen. Ook toen lagen P. en ik nog in een hele diep slaap, nog steeds bij te komen. Zo’n 48 uur eerder, op vrijdagochtend, waren m’n ouders om ongeveer dezelfde tijd opgestaan om daarna met de trein richting Amsterdam te komen. M’n ouders wilde namelijk komen helpen met het huis. Beetje verven, beetje stofzuigen, beetje boenen, beetje schoonmaken, beetje wassen, beetje strijken. “We hebben er de hele week naar uit gekeken”, zei m’n vader me vrijdagmiddag. “Ik zei het gisteren nog tegen je moeder.” En ze vonden het echt leuk. Ze vonden het echt gezellig. En m’n moeder vond het de normaalste zaak van de wereld dat ze 20 wassen draaide en streek: “Ik heb hier 50 sokken liggen en ik kan geen paar maken!” En m’n vader vond het de normaalste zaak van de wereld dat hij de vloer van de bijkeuken schoonmaakte, het hele huis stofzuigde, het trapgat en 2 deuren in de grondverf zette en ondertussen een extra grote pan hachee maakte. M’n moeder heeft geloof ik ook het toilet schoongemaakt en het fornuis, de televisie en mijn computermonitor zagen er ineens ook een stuk schoner uit. Het is te gemakkelijk om te zeggen dat ouders onvoorwaardelijk van hun kinderen houden en daardoor altijd voor ze klaarstaan. Alles voor hun kinderen doen. En altijd. De mijne hebben vrijdag en zaterdag namelijk zoveel voor P. en mij gedaan dat we er nog stil van zijn. Zelf vonden ze het de normaalste zaak van de wereld. Ik niet.
# | 22:47 | | Al 25 reacties
08-02-2003
LUNA ZAG DE BLOEIENDE MAAGDEN‘De nieuwe voorstelling houdt het midden tussen een wetenschappelijk betoog en een goede pornofilm. Slopend voor de geest, gevaarlijk voor het lichaam. Een nauwkeurige ontkleding van de mens. Ze schuren tegen uw been omhoog, ze kruipen onder uw huid, ze spugen in uw bloed’, aldus het programmaboekje over de voorstelling ‘Lege Maag’ van de Bloeiende Maagden. Klinkt goed, maar klinkt anders dan ik het vrijdag meemaakte. Ik vond het namelijk vooral lachen. De dames Wender en Bosua zullen vast wel iets groots en meesleepends bedoelen met hun show, maar ik heb het er niet in kunnen vinden. Ik zag vooral 2 niet-aantrekkelijke dames in hun blootje over het podium rennen, dansen en doen. De ene een orgasme bereikend door een microfoon tussen haar benen op en neer te bewegen, de ander vervult van schaamte om haar eigen naaktheid. Met als apotheose van de voorstelling een verkrachtingsscène die eindigt in een orgie van appelmoes, vanillevla en yoghurt. Dit alles tussendoor gelardeerd met wat Franse muziek. Ik vond de show niet slecht. Ook niet goed. Ook niet schokkend. Ook niet confronterend. Ook niet geil. Ook niet beschamend. Gewoon 2 dames die zich laten gaan op het podium. Die weer eens wat anders willen doen. Gewoon lachen. Op 6 juni 2001 schreef ik dat het me zo leuk leek om eens een slappe lul te hebben, omdat ik die dan zo leuk in een bakje vla zou kunnen hangen. Zoiets dacht ik vrijdag ook toen ik De Kleine Komedie verliet; het lijkt me best leuk om een keer een compleet pak vanillevla over m’n borsten uit te storten.
# | 14:04 | | Al 20 reacties
06-02-2003
LUNA MOETAls je van alles moet, dan gebeurt er meestal niets. Momenteel doe ik dus niets, tot het moment dat het niet meer uit te stellen is, dat het dus écht perse moet. Maar als ik niets doe, dan zit ik me wel aan mezelf te irriteren dat ik niks heb gedaan. En denk ik aan de dingen die ik ook nog eventueel had kunnen doen in de tijd dat ik niets deed. Zo moet ik nog 20 wassen draaien, want de wasmachine staat pas sinds gisteren in het nieuwe huis. Ik moet nog zeker 10 teksten schrijven, want morgen deadline. Ik moet me nog aankleden. Ik moet het stuukwerk op het vloertje in de bijkeuken nog afkrabben met een plamuurmes. Ik moet nog 6 deuren schilderen. Ik moet de vaatwasser nog uitruimen. Ik moet nog heel veel mensen terugmailen. Ik moet nog nadenken over m’n toekomst. Ik moet mijn oude huis nog leeghalen en schoonmaken. Ik moet me nog inschrijven op m’n nieuwe adres bij de gemeente. Ik moet m’n Ministeck-hert nog afmaken. Ik moet nog een cadeautje kopen voor m’n ouders, want die komen dit weekend, wat me eraan herinnert dat ik m’n moeder nog moet bellen. Ik moet nog een aantal rekeningen betalen. Ik moet een afspraak met de dierenarts maken, want John Digweed moet worden gecastreerd. Ik moet nog lampen ophangen in m’n kantoor. Ik moet m’n nagels nog lakken. Ik moet vanavond naar de Kleine Komedie met vriendin L. en eigenlijk moet ik haar ook nog een enigszins acceptabele maaltijd voorschotelen. Dus moet ik nog boodschappen doen. En als ik dan toch richting supermarkt ga, dan moet ik meteen even de lege flessen weggooien. Luna moet het woordje ‘moeten’ eerst maar eens veranderen in ‘willen’.
# | 12:39 | | Al 38 reacties
# | | Al 12 reacties
FLYIN' THROUGH THE STARS
Meest sexy plaat allertijden: 'Ain't Nobody' van Chaka Khan. Geen twijfel mogelijk.
# | | Al 17 reacties
DJ LUNA IN THE HOUSE
We kunnen nog steeds niet douchen, maar partner P. heeft dit huis wel voorzien van 2 fantastische Technics-draaitafels. We moeten alleen nog leren draaien.
# | | Al 25 reacties
CAM 25.02.03
# | | Al 11 reacties
CAM 24.02.03
# | | Al 18 reacties
LUNA DOET LEKKER RUSTIG
Al een week offline. Zalig. Ondertussen woensdag meteen de UPC-rekening contant betaald bij het postkantoor. Nog niet aangesloten. Ondertussen John Digweed laten castreren. Ondertussen naar de kapper geweest, kort geknipt en brandweerwagen-rood laten verven. Ondertussen nieuwe baan gevonden. Ondertussen gewoon de dingen gedaan. Zalig.
# | | Al 48 reacties
RAAD DE PLAAT #2
# | | Al 27 reacties
CAM 10.02.03
# | | Al 25 reacties
CAM 08.02.03
# | | Al 31 reacties
LOGISCH
Luna: "Moet je koffie?"
Luna's moeder: "Nee, jij?"
Luna: "Nee."
Luna's moeder: "Wat neem jij dan?"
Luna: "Wodka."
Luna's moeder: "Het is half 2!!!"
Luna: "Je zit zelf ook al een uur aan de wijn!"
Luna's moeder: "Ja, dat is omdat ik geen koffie van je kreeg!"
# | | Al 14 reacties
CAM 07.02.03
# | | Al 8 reacties
LUNA IS SOMS JALOERS
Hij was al briljant, maar hij wordt beter en beter!
www.verbaljam.nl
# | | Al 6 reacties
CAM 06.02.03
# | | Al 16 reacties
CAM 04.02.03
# | | Al 12 reacties
BLUES ON MONDAY
Geen tijd.
Geen zin.
Geen lol.
Geen nut.
Geen drank.
Geen hol.
Geen zak.
Geen tekst.
Geen fuck.
Geen tyfus.
Geen tering.
Geen ruk.
# | | Al 34 reacties
CAM 02.02.03
# | | Al 8 reacties