ARCHIEF
September 2008
Augustus 2008
Juli 2008
Juni 2008
Mei 2008
April 2008
Maart 2008
Februari 2008
Januari 2008
December 2007
November 2007
Oktober 2007
September 2007
Augustus 2007
Juli 2007
Juni 2007
Mei 2007
April 2007
Maart 2007
Februari 2007
Januari 2007
December 2006
November 2006
Oktober 2006
September 2006
Augustus 2006
Juli 2006
Juni 2006
Mei 2006
April 2006
Maart 2006
Februari 2006
Januari 2006
December 2005
November 2005
Oktober 2005
September 2005
Augustus 2005
Juli 2005
Juni 2005
Mei 2005
April 2005
Maart 2005
Februari 2005
Januari 2005
December 2004
November 2004
Oktober 2004
September 2004
Augustus 2004
Juli 2004
Juni 2004
Mei 2004
April 2004
Maart 2004
Februari 2004
Januari 2004
December 2003
November 2003
Oktober 2003
September 2003
Augustus 2003
Juli 2003
Juni 2003
Mei 2003
April 2003
Maart 2003
Februari 2003
Januari 2003
December 2002
November 2002
Oktober 2002
September 2002
Augustus 2002
Juli 2002
Juni 2002
Mei 2002
April 2002
Maart 2002
Februari 2002
Januari 2002
December 2001
November 2001
Oktober 2001
September 2001
Augustus 2001
Juli 2001
Juni 2001
Mei 2001
April 2001
LUNA LEEST
Deze website draait op
Pivot en is ontworpen
door mar10e.com.
29-04-2008
BRUCE BUTTON PROJECT
"Liefje, ik heb een idee", zei ik tegen P. maandagavond. "Ik wil buttons van Bruce door de stad gaan hangen op posters en standbeelden, zodat het net lijkt alsof die mensen een Bruce-button dragen. Lijkt me geinig." "Doe dat dan", zei hij. En aangezien ik alles doe wat P. zegt, prikte ik gisteren Bruce-buttons op verschillende posters door Amsterdam, dronk daarna wat glaasjes Prosecco bij vriendin I., en op de terugweg waren alle buttons al verdwenen! Leuk! Geweldig om te doen en ik vind het een heerlijk idee dat er nu mensen met een gratis Bruce-button rondlopen. Dus ik ga binnenkort nog veel meer buttons door de stad verspreiden! En dat betekent ook dat er dan nog meer foto's te vinden zullen zijn bij de Bruce Button Project-pagina!
Het briljante logo van de Bruce-buttons (en ook het labeltje van de PloesiePoesies natuurlijk) werd 2 jaar geleden ontworpen door mijn lieve vriendje P. (niet te verwarren met partner P.)! En... sinds vandaag heeft hij ook een eigen website: www.patshop.nl.
# | 13:57 | | Al 15 reacties
23-04-2008
LUNA TUSSEN BLOGGENDE MARKETING-MANNETJESIk kreeg een tijdje terug een uitnodiging. Voor Het Tweede Grote Bloggersdiner. Ik keek naar het lijstje met genodigden, kende er bijna niemand van, maar dacht; fuck it. Gewoon gaan, 3 wijntjes erbij en ik hou mezelf staande tijdens elk diner. Al ken ik niemand. Dus ik ging gisteren. Met de trein. En ik was best wel zenuwachtig toen ik aan kwam lopen bij De Winkel van Sinkel in Utrecht. Nieuwe mensen vind ik toch een beetje eng. Zeker als iedereen elkaar kent en ik daar dan een beetje tussen kom huppelen. Maar toen ik me aansloot bij de groep was ik meteen gerustgesteld. Dit waren allemaal nerds! Geeks! Mannetjes! Marketing-mannetjes. Mannen van 30+ in witte overhemden, of blauwe overhemden met streepjes. Ik zag zelfs her en der een bandplooibroek. Kon ik aan! Ging ik overleven! Maar tijdens de gesprekken merkte ik dat er toch wel 1 of meerdere discrepanties waren tussen mijn wereld en de wereld van de mannetjes. De belangrijkste vraag van de avond was: ‘En wat voor log heb jij?’ Mijn antwoord was: “Ik heb een lifelog.” De vraag daarna was steeds: “En daar verdien je geld mee?” Mijn antwoord: “Nee.” Daarna hoorde ik een: “Oh, wat doe je dan?” En dan zei ik: ‘Ik naai poesjes. En ik test vibrators.” Wanneer ik vroeg wat die mannetjes nou precies deden, vertelden ze in hun witte overhemd allemaal hele moeilijke verhalen met moeilijke woorden. Ik hoorde: “Widgets. Web 2.0. NextWeb. Bedrijfsfilosofie. Technologie. Bedrijfsstructuur. Businessmodel. Semantic browsing. Twitter. Hyves. Marketingtools. Applicaties. User Generated Content. Social Media Advertising en Interactieve marketing.” En daar dan een paar werkwoorden tussen. Ik snapte het niet. En dat vond ik niet eens erg. Ik kreeg het idee dat dit Tweede Grote Bloggersdiner zo’n typisch event was om te netwerken. En van het woordje ‘netwerken’ moet ik eigenlijk een beetje zachtjes huilen. “Maar eh, wat doe jij dan de hele dag?”, vroeg ik aan het einde van het diner aan een mannetje met bril. “Ik verkoop gebakken lucht”, zei hij. En kijk. Daar kon ik wat mee. Dat doe ik zelf ook al jaren.
# | 22:50 | | Al 26 reacties
20-04-2008
LUNA’S EERSTE KLANT“Liefje, ben je bijna thuis?”, vraagt P. aan de telefoon. “Hoezo?”, vraag ik. “Gewoon, ben je bijna thuis?”, vraagt hij. “Ik loop om de hoek, nog een paar minuten”, zeg ik, “wat dan?” “Er is hier iemand om een PloesiePoesie te kopen”, zegt hij. “Wie dan?”, vraag ik, want ik kan me niet herinneren dat ik een afspraak met iemand had. “Kom nou maar gewoon”, zegt hij. “Ja, maar wie dan?”, vraag ik weer. “Kom nou maar gewoon”, zegt hij. Wanneer ik even later binnenkom staat er een gebukte vrouw met een enorme reet naar onze boekenkast te staren. Naast haar staat een grote gevulde Dirk van den Broek-boodschappentas. “Hoi, ik ben Luna”, zeg ik en geef haar een hand. “Grietje”, zegt de vrouw en ik sta oog in oog met een ongeveer 50-jarige dame met een bruinig gebit waarvan 1 hoektand mist, slonzig blond hangend haar en een dikke jampotbril. Op haar witte T-shirt staat: ‘Dat zeg ik: GAMMA’. M’n mond gaat een stukje open staan. Flashbacks van mijn werk in de verstandelijk gehandicapten-zorg flitsen door me heen. Hoe komt deze dame ineens in mijn huis te staan? Raar! Ik heb toch nergens een lijstje met openingtijden online? Toch? M’n huis ziet er aan de voorkant toch niet uit als een winkel? Toch? Er staat ineens iemand in mijn woonkamer die volledig detoneert! En dat op een zondag! Raar! Mijn verbazing wint het bijna van mijn professionaliteit. Bijna. “Ik heb eigenlijk alleen maar een online winkel”, zeg ik, “maar je kunt wel even mee naar beneden lopen naar m’n atelier hoor, dan laat ik je alles zien. Hoe kom je hier zo terecht?” “Ja, m’n vriendin had me gebeld”, begint Grietje, die had iets gelezen in een blad. Dit was echt iets voor mij, had ze gezegd, want ik ben gek op poezen.” “Oh, wat leuk”, zeg ik. Beneden in m’n atelier laat ik Grietje verschillende Deluxe en Retro PloesiePoesie zien en ze kiest een roze exemplaar uit. Ik hang er wat strikken omheen, doe er een button, wat poezen-ansichtkaarten en een Bruce-spiegeltje bij en even later zwaai ik Grietje de straat uit. “Dat was echt raar”, zeg ik tegen P., “toch?” “Echt wel”, vindt hij. Maar gelukkig voor alle Grietejes, voor alle toeristen in Amsterdam, voor alle poezenvrouwtjes, alle fans van de PloesiePoesies en bovenal gelukkig voor mezelf heb ik wél grote plannen en vooral een grote droom om over 1,5 jaar een winkel aan huis te beginnen. Met eigen opgang.
# | 19:59 | | Al 15 reacties
19-04-2008
DAAR GAAN WE WEER?“Volgens mij is het weer niet goed met Bruce hoor”, zei ik gisteren tegen m’n ouders terwijl ik Bruce Lee voor de derde keer in 10 minuten op de bak zag zitten. Ik Toen hij daarna wéér 3 keer op en af richting kattenbak liep en hij pijnlijk begon te kreunen toen ik ‘m oppakte, wist ik meteen dat het weer mis was. Sinds de toestand met Bruce een paar maanden terug let ik als een havik op zijn pisgedrag. Ik geef alle 4 de katten ook al maanden voer dat speciaal geschikt is voor katten met blaasproblemen. Want Bruce alleen op dat dieet zetten en de andere katten gewoon blikkie-blikkies blijven geven, dat ging gewoon niet. En alle katten dat speciale geven was geen enkel probleem volgens de dierenarts. “Hij moet weer gekatheteriseerd hoor”, zei ik en na een razendsnel dierenarts-bellen, taxi-bellen, kat-in-bakkie-stoppen en jas aantrekken stonden m’n vader en ik een kwartier later voor de dierenarts met een heftig jankende Bruce. M’n hart klopte in m’n keel en ik was doodsbang dat ik weer een week met een poezendrama geconfronteerd zou worden. Of de rest van m’n leven! Misschien zou z’n pikkie dan toch geamputeerd moeten worden! Paniek! Na wat voelen, temperaturen, duwen en wegen zei de dierenarts: “Ik wil ‘m toch wel even hier houden en dan bel ik wel of u ‘m op kunt komen halen of dat we ‘m een nachtje hier houden.” “Oh, nee, ik kom ‘m sowieso ophalen”, zei ik, “ik laat ‘m hier niet in z’n uppie in zo’n hok zitten.” “Heeft u ‘m wel dat speciale voer gegeven?”, vroeg de dierenarts. “Ja, maar niet dat van jullie”, zei ik, “maar het was wél speciaal voor katten met blaasproblemen. Bij de dierenwinkel. Keertje vis, keertje vlees, keertje kip. En ik heb ‘m ook wel eens héél klein stukje kip of ham gegeven, omdat-ie zo lief keek. En hij heeft ook wel eens vlees van m’n bord gejat.” “Je moet nog beter gaan opletten”, zei de dierenarts. En een paar uur, een katheterisatie, een bloedonderzoek, 210 euro en 50 schietgebedjes van m’n moeder later, mocht ik Bruce weer op gaan halen. Thank God. Momenteel ligt er een door de valium lichtelijk gedrogeerd poesje op m’n schoot te ronken. En het befje dat net weer was aangegroeid is nu weer afgeschoren. Maar hij heeft wél net de hele kattenbak volgepiest.
# | 14:00 | | Al 15 reacties
15-04-2008
MAANISCH.COM 7 JAAR
Er is er 1 jarig! Hoera! Hoera! Dat kun je wel zien dat is maanisch.com! Het is alweer 7 jaar geleden dat ik mijn eerste stukje het wereldwijde web op gooide! Ongelooflijk! Corny, maar waar: Time flies when you're having fun!
# | 09:49 | | Al 30 reacties
12-04-2008
VIEZE, VIEZE, VIEZE, VUILE, VUILE BASTARDS“Eh, schatje”, begint vriend F., “ik kreeg gisteren een belletje van een internetmannetje dat er illegale praktijken gebeuren via mijn site.” “Oh, eh, de site die op mijn server staat?”, vraag ik. Die is het. Hij stuurt het mailtje wel even door dat hij gekregen heeft. “CIA, FBI, helikopters boven het huis”, zegt vriend F., “moeilijkmoeilijkmoeilijk.” “Ik ga het regelen”, zeg ik en even later lees ik het mailtje dat F. kreeg van zijn provider. ‘VeriSign has been informed that there is currently a website hosted by your company that is involved in a phishing scheme to obtain personal account information from the customers of CECA. (…) CECA would like you to provide VeriSign with the source code, including any data collected, of this Web site for analysis to help prevent further phishing schemes.’ Oh, hel. Zucht en steun. Ik log in op mijn server. Een paar weken terug was mijn server gehackt. Mijn maanisch.com en ploesiepoesie.nl zijn daarna, om nog meer drama te voorkomen, meteen verhuisd naar de server van Bob en die staan daar heerlijk! De rest van mijn server bestaat nu uit 10 van mijn lege domeinen en 1 domein van vriend F. die doorverwezen wordt naar zijn eigen site. Met die domeinen ga ik ooit nog eens dingen doen. Of niet. Maar ze hadden zulke mooie namen, dat ik ze gewoon wilde hebben. Sommige staan al jaren leeg. Tot een paar weken terug. Want een stelletje bloody fucking bastards heeft al die sites volgeplempt met weet ik veel wat voor een data waarmee ze illegale creditcard-fraude-spelletjes spelen. Bastards! Bastards! Bastards! En nu weet ik heus wel dat ik zelf wat vaker m’n server had moeten checken op onvolkomenheden. En dat het misschien handiger was geweest als ik elke maand m’n wachtwoord had vervangen. En dat de server waar mijn domeinen staan misschien wel niet de allerbeste is voor zo’n niet-nerd als ik. Maar ik vind vooral dat anderen met hun vieze gore poten van mijn spullen af moeten blijven. Die domeinen zijn van mij! Mij! Mij! Nadat ik alle illegale data van mijn domeinen heb verwijderd, een klusje wat per domein toch zeker zo’n 5 minuten duurde, en daarna alle wachtwoorden heb vervagen, ga ik eens een kijkje nemen bij de statistieken. Sommigen hebben de 5000 hits per dag gehaald. Nog nooit zoveel bezoekers gehad.
# | 15:52 | | Al 9 reacties
08-04-2008
LUNA ZAG PORTISHEADEen paar maanden geleden hoorde ik dat Portishead een concert zou geven in de Heineken Music Hall. Ongelooflijk! En ze bleken een nieuwe cd te hebben gemaakt; ‘Third’. Ook ongelooflijk! Moest ik bij zijn! Maar bij die nieuwste cd ‘Third’ kreeg ik geen kippenvel, zoals wel bij al hun vorige platen. Integendeel. Ik vond ‘m stom. Ik kreeg er hele nare vibes van zelfs. En ik baalde eigenlijk dat ik naar een concert zou gaan waar voornamelijk liedjes van dit album langs zouden komen. Ik had eigenlijk zelfs een beetje geen ene reet zin meer. Maar toch gaan natuurlijk. “Ik vind het allemaal best”, zei ik tegen vriendin D. voordat het concert begon en we allemaal met een plastic-beker-biertje stonden, “als ze maar 5 oude liedjes spelen.” Vond vriendin D. ook. Tegen vriend L. zei ik: “Ik vind het allemaal best, als ze maar wel ‘Roads’ spelen. Vond vriend L. ook. Maar na een nummer of 6 vond ik de liedjes van hun nieuwe cd eigenlijk best goed. Wat zeg ik: het klonk allemaal best wel lekker in de Heineken Music Hall. Ik zat er helemaal in! “Hé, hé, hé, P., P., P. geef mij die joint eens”, schreeuwde ik richting mijn P. terwijl ik hem op z’n rug tikte. Want een joint was het enige wat nog miste aan dit concert. Mijn P. draaide zich om en keek me verbaasd aan. “Oh nee”, zei hij en hield z’n joint angstvallig achter zich, “jij gaat echt niet blowen.” “Doe even normaal joh”, begon ik, “ik kan het best hebben.” “Schatje...”, probeerde hij, maar ik had de joint uit al uit z’n handen gegrist. “Doei, dit is het enige concert waarbij je gewoon hóórt te blowen”, zei ik en ik inhaleerde meteen maar even heel diep en lang. Zo! Meteen nog maar een trekje. En nog eentje. Zo! Die kwam lekker binnen! Zo! Dat ‘Machine Gun’ kwam nu ineens écht een stuk beter uit Beth's strot dan thuis in m’n woonkamer. Zo! Best een lekkere plaat eigenlijk. Wat zeg ik: misschien zelfs wel de beste plaat van die hele cd. “Hé, hé, hé, P., P., P. doe nog eens even een jointje voor mij en I.”, schreeuwde ik even later weer richting P.’s rug. En ik inhaleerde nog eens diep. En nog eens. En nog. En nog... En... En... En... En toen Beth tijdens de toegift ‘Roads’ zong, en de hele zaal muisstil naar haar stond te luisteren, ja, toen zouden normaal gesproken eigenlijk de tranen over m’n wangen zijn gelopen. Als ik niet zo stoned was geweest.
# | 12:42 | | Al 7 reacties
03-04-2008
LUNA’S SOORT VAN EPIPHANYIk keek gisteren naar Oprah en ik had een soort van epiphany. Het ging over het boek: ‘Does this clutter make my butt look fat?’ Daar werd er een overweight gezin eens flink onder handen genomen. Dat ze zo dik waren, dat kwam namelijk voornamelijk door het feit dat hun huis 1 grote teringzooi was. Als je huis en keuken spik en span zijn, dan heb je ook meer zin om gezond te koken en leuke dingen te doen met de andere gezinsleden, volgens Peter Walsh dan, de schrijver van het boek. In een keurig huis heb je gewoon meer zin in het leven in het algemeen en je eigen leven in het bijzonder. Hij haalde wat Black&Dekker-mannetjes, wat IKEA-mannetjes en een fitnessmannetje erbij en hoppeta, het hele overweight gezin zag het allemaal weer zitten! Ze zaten te stralen op het podium bij Oprah. Hun huis was opgeruimd en daarmee ook hun humeur. En die overtollige kilo’s die zouden er daarna vanzelf afgaan, dat beloofde Peter Walsh . Ik vond het fascinerend. Ik dacht aan mijn eigen leven. Ik wilde ook stralen op het podium bij Oprah. Ik dacht aan mijn huis. Aan de volledige hysterische teringbende in m’n atelier. Dat ik soms wel eens een half uur bezig was om een bepaald klosje garen te vinden. Dat ik daar af en toe volledig van flipte. Misschien zou ik me ook wel een stuk beter gaan voelen als ik de boel eens een beetje ging organiseren? Orde in de chaos? Ik begon met wat dingen te schuiven. Kon best wat worden. De spullen uit deze lade konden bij die andere lade en dan had ik weer een lade over voor andere spullen. En als ik dan die spullen die op de grond stonden weer in de lege lade zou doen, dan had ik wat orde in de chaos geschept. Ik vond het heel wat. Een openbaring. De telefoon ging. Ik hoopte dat het Oprah was. Om me te vertellen dat ik was uitgenodigd om deel te nemen aan een speciale uitzending met gasten uit Europe. Het was iemand van de lotto. Of ik een vraag uit de show van Robert ten Brink wilde beantwoorden. En dat ik dan meteen een prijs zou kunnen winnen. Ik zei: “Je belt me op een slecht moment.” Daarna had ik geen zin meer om op te ruimen.
# | 10:34 | | Al 15 reacties
02-04-2008
CAT-AL-OG #02
Gisteren verscheen het tweede deel in de Cat-a-logen bij www.aboutblank.nl. Deze maand interviewde ik Hanneke Groenteman over haar katten Piet en Rebbelientje en ik maakte ook weer een bijpassende offline collage! Voor het interview én een grote afbeelding van de collage: KLIK.
# | 09:24 | | Nog geen reacties
01-04-2008
LUNA ONTMOET HENRY“Wat heb jij nou bij je?”, roep ik richting partner P. als ik hem van een afstandje aan zie komen lopen met een hele grote doos in zijn handen. “Een cadeautje!”, roept hij. “Oooh, zo’n groot cadeau?”, roep ik kirrend van vreugde. Maar die vreugde is in 1 klap weer weg als ik de doos van dichtbij zie. ‘Numatic International’ staat erop. Niks roze. Niks met glimmende dingetjes. “Wat is het?”, vraag ik terwijl ik de deur achter hem dichtdoe. “Ik zou toch zo’n professionele stofzuiger voor je bestellen bij het schoonmaakbedrijf? Nou, hier is-ie dan.”, zegt hij. “Oh, joepie”, zeg ik. Ik ben met een hoop huishoudelijke hulpjes blij te maken: hakapparaten, sapcentrifuges, deegmengers, espressomachines, popcornpoppers, kortom alles wat met eten te maken heeft, maar met een nieuwe stofzuiger? Nee. “Wil je ‘m niet meteen uitpakken?”, vraagt P. terwijl we samen naar de doos staren. “Nou, ik loop niet echt over van enthousiasme”, zeg ik. Ik zucht. Ik voel dat het einde van een tijdperk aanbreekt met het openen van deze doos. “Wat jullie nodig hebben”, had mijn vader gezegd, “is zo’n professionele stofzuiger.” En dat had mijn P. zich maar 1 keer laten zeggen. Meteen de volgende dag had hij overlegd met de schoonmakers op zijn werk en er via hen eentje besteld. En die professionele stofzuiger is dus nu gearriveerd. Van het vooruitzicht dat ik met deze stofzuiger eindelijk écht zal veranderen in een briljante huisvrouw begint P. zelf de doos open te maken. Een zakje met verschillende opzetstukken komt tevoorschijn. “Kijk eens wat handig”, zegt P. terwijl hij het zakje in m’n handen drukt. “Nou”, zeg ik. Dan komt de stofzuiger zelf tevoorschijn. Een rode. Dat dan weer wel. “Hier, de gebruiksaanwijzing”, zegt P., “en alvast 10 stofzuigerzakken.” Ik pak alles aan en begin wat door de gebruiksaanwijzing te bladeren. “Het is zo’n stofzuiger met oogjes!!”, gil ik. “Het is een Henry! Die heb ik altijd al willen hebben!” Zo’n 25 jaar geleden liep ik elke zaterdagmiddag met m’n moeder langs een witgoedwinkel. Een witgoedwinkel met deze Henry-stofzuiger in de etalage. En stofzuigen met zo’n stofzuiger leek me toen het summum van stofzuigen. Stofzuigen, zoals stofzuigen bedoelt is. “Ja, ik vind het wel een leukerd”, zeg ik. “Ik ken je toch”, zegt P. tevreden. Maar als hij verwacht dat er nu elke dag gestofzuigd wordt, dan had hij beter een geile neger van 2.03 kunnen regelen.
# | 10:16 | | Al 20 reacties
Ja! Het is bijna weer zover! Koninginnedag! Dit jaar ga ik gewoon lekker bij mezelf voor de deur staan... of dan eigenlijk op het pleintje bij mij voor de deur! Samen met mijn buurman T., die ook wel van een feestje houdt! Dus mochten er lezers in de buurt zijn van de Prins Hendrikkade (in de bocht van het oude Scheepvaarthuis, zie kaartje, vlakbij C.S.); gezellig! Ik ga de komende dagen hard aan de slag om buttons, spiegeltjes, magneetjes en nog veel meer merchandising te maken! Ik heb er zin in!
klik voor groter
# | | Al 5 reacties
CANDY SHOP
Ja!!!! De nieuwste van Madonna is er... En hij is weer extreem lekker!
# | | Al 9 reacties
BRUCE WIL KIP
Het lijkt erop dat het bij 1 keer katheteriseren blijft deze keer. Bruce stroomt nog steeds lekker door, rent achter de andere katten aan en staat weer als vanouds te jengelen om een stukje kip. Die ik 'm niet geef. Echt niet. Het mag echt niet! Zelfs niet als-ie lief kijkt.
klik voor groter
# | | Al 7 reacties
KLEINE MOEITE
Stichting Dierenthuis, de stichting die ik met mijn bedrijf steun door 2 katten op afstand te adopteren moet waarschijnlijk sluiten. Op de site: 'De grootste stok om mee te slaan is de bestemming van het pand; hierop rust de bestemming honden/paardenpension en als medebestemming dierenpension. Het lijkt ideaal, maar dat blijkt het volgens de gemeente niet te zijn. Als Stichting Dierenthuis hier niet onder valt, onder welke bestemming moet deze opvang, die in Nederland immers uniek is, dan wel vallen? Zou dit het einde worden van een niet-commercieel diervriendelijk project? Moeten de dieren straks geruimd worden, zoals de landbouwdieren tijdens de MKZ crisis? En wie gaat dat doen, de M.E.?' De Stichting moet dus weg misschien. Door een paar lullige regeltjes. Omdat omwonenden klagen; 'Niet in mijn achtertuin'. En dat zou vreselijk jammer zijn! Iedere poezenliefhebber zou eventjes HIER naartoe moeten gaan. Om de petitie te tekenen.
# | | Al 8 reacties
BRUCE BADPAK
Over 2 maanden ga ik weer voor een weekje naar Ibiza. En bij een weekje Ibiza hoort eigenlijk een nieuw badpak! Ik zat te denken aan dit Bruce-badpak. Te koop bij www.splish.com.
# | | Al 13 reacties
WAAR HET HART VOL VAN IS
"Wij krijgen gezinsuitbreiding zo rond 1 november", vertelden vriend A. en vriendin T. nog geen minuut nadat ze binnen waren. "Oooooooh, jullie krijgen nog een poesje erbij!!!!", riep ik enthousiast, maar realiseerde me bijna meteen dat een poesje dat nog 6,5 maand op zich zou laten wachten toch wel een beetje raar was.
# | | Al 4 reacties
GEEN 'I AM LEGEND' VOOR LUNA
Ik had 'I Am Legend' gedownload. Met Will Smit. Lekker, zo voor op de woensdagmiddag dacht ik. Tot ik me na een half uur kijken ineens realiseerde dat die Will de hele tijd met z'n hond Sam rondliep door desolate straten. En dat, als er nog iemand dood zou moeten in de film, dat dat dan hond Sam wel eens zou kunnen zijn. Even googlen: 'The dog's name is Sam, an expressive and devoted German Shepherd. Any person who has ever stayed beside a dying dog should avoid this movie like bubonic plague. In a gratuitous scene that neither advances the plot nor develops character, Sam dies a slow, painful death.' Ha! Was ik me daar mooi even op tijd bij! Film uit! In de 'Recycle Bin' ermee. Heb ik mezelf toch mooi even een woensdagmiddag vol tranen bespaard! Ken uzelve en u zult gelukkig zijn!
# | | Al 18 reacties
PORTISHEAD: THIRD
Heeft Portishead eindelijk weer een nieuwe cd uit... vind ik die hele cd vreselijk! En ik vind 'm zelfs na 10 keer draaien niet beter worden. En ik heb me zo ontzettend verheugd op hun concert vanavond. Dus nu maar hopen dat ze in de Heineken Music Hall heel veel oude nummers spelen.
# | | Pas 1 reactie
HEADER ABOUT:BLANK
Kan een site ooit een teveel aan kattenplaatjes hebben? Misschien wel, maar deze maand kwam het toevallig zo uit dat ik niet alleen een weblogger interviewde over haar katten, maar ook nog eens de header van www.aboutblank.nl maakte. En helemaal fijn; ze plaatsten zelfs mijn versie met de licht-hysterische knipperende sterretjes!
# | | Al 3 reacties