31-03-2009
LUNA DOET INEENS AAN YOGA
Een tijdje terug kreeg ik een mailtje van m'n vriendinnetje M.: 'YOGAISM is een feit! Vanaf woensdag 4 maart a.s. gaan de yogalessen van start in een mooie lesruimte. (...) De lessen zijn toegankelijk voor iedereen, dus ook als je net begint met yoga, niet zo lenig bent of het rustig aan wilt doen.' Ik wist zeker dat ze dit mailtje speciaal naar mij alleen had gestuurd, want ik riep namelijk al tijden dat ik toch heus, echt, ooit, echt, ooit een keertje aan 'bewegen' zou gaan doen. En ik vond ook echt, heus, echt, heus, echt, heus dat ik het een keertje moest gaan proberen. Leek me goed voor lichaam en geest! En waar beter te beginnen met actief bewegen dan onder het toeziend oog van een vriendinnetje? Ze had immers niet voor niets een paar jaar een opleiding tot yoga-leraar gevolgd! Dus ik vorige week woensdag op m'n fiets richting de yoga-studio! En als je het mij vraagt, maar dat deed dus helemaal niemand, was die hele fietstocht van 10 minuten voor mij al genoeg beweging voor de hele week. Maar ik zette stug door, ik was er nu toch en ik had een schone joggingbroek aangetrokken! En toen vriendinnetje M. begon met wat ademhalingsoefeningen terwijl ik op m'n rug lag, toen wist ik zeker dat ik mijn sport gevonden had; liggen en ademen! Jammer dat er geen glaasje Prosecco naast dat yoga-matje stond, maar dat kan misschien voor de volgende keer geregeld worden, maar misschien ook niet, want je moet je aandacht er uiteindelijk toch echt wel bij houden met dat yoga. Zo vroeg vriendinnetje M. om bijvoorbeeld met je linkerhand je rechterknie vast te pakken en dan te draaien en dat deed ik dan precies andersom, zodat de rest van de cursisten met hun hoofd richting mij staarde en ik richting hen. Het is dat er zo'n sereniteit in de zaal heerste, anders zou ik heel hard hebben geroepen: "Gênant!!!!!" Maar verder ging eigenlijk alles best wel goed. Ik bleek nog steeds zo lenig als op de kleuterschool, Pretzel is my middle name, en na afloop voelde ik me heerlijk. Fijn. Lekker. In touch met mezelf en de rest van de wereld. Ik fietste als herboren naar huis. En ook partner P. vond dat ik zeer uitgebalanceerd thuiskwam. Hij vertrouwde het niet helemaal. En ikzelf trouwens ook niet.

p.s. Mijn lieve vriendinnetje M. heeft een hele mooie website; www.yogaism.nl, en ze zoekt nog cursisten! En die hele mooie website is gemaakt door mijn lieve vriendje P. (niet te verwarren met partner P.). Meer van vriend P.'s werk, waaronder ook het Bruce-logo, is te zien op www.patshop.nl.

# | 18:25 | | Al 4 reacties
30-03-2009
LUNA BEDANGT, LUNA BEDANGKT!
Ik moest ineens postzegels hebben. Heel veel graag. Gebruikte postzegels, al dan niet afgeweekt. Waar ik ze precies voor nodig had, dan zou ik dan nog wel zien, maar ik moest ze wel snel hebben. Om weer even dat gevoel van vroeger te krijgen misschien, dat gevoel het afweken van de postzegels in een bakje warm water, ze tussen een telefoonboek doen en daarna per land sorteren in een postzegelalbum. Dus zo kwam het dat ik een partijtje onafgeweekte postzegels van een kilootje of 10 voor een spotprijsje op de kop tikte. En die had ik natuurlijk helemaal voor mezelf kunnen houden, want ja, het was immers mijn koopje! Doei! Alles is voor Luna! Maar ik herinnerde me dat ik tijdens mijn zoektocht naar postzegels een berichtje op een forum had gelezen van een leraar op een school voor leerlingen met gedragsproblemen. Deze meester V. gaf zijn leerlingen altijd een postzegel als ze goed hun best hadden gedaan. Het afgelopen jaar had hij z'n eigen verzameling postzegels uitgedeeld en met Sinterklaas hadden al z'n leerlingen een postzegelalbum gevraagd en ook gekregen. Het postzegelalbum van meester V. was echter bijna leeg en daarom zocht hij nog meer postzegels en alles was welkom. Dus ik mailde met meester V. dat ik wel een kilootje kon missen. Hij schreef: "Ze weten hoe ze postzegels moeten weken en vinden het leuk om dat zelf te doen. Veel kinderen houden thuis de brievenbus goed in de gaten en de zegels claimen ze al voor de post is opengemaakt. Je begrijpt dat de zegels zeker welkom zijn en dat de kinderen er ontzettend blij mee zullen zijn." Dus een paar dagen later stuurde ik een doosje op. Even dacht ik nog dat ik met een of andere geflipte filatelist zonder geld te maken had die op een slinkse manier zijn collectie wilde uitbreiden, of dat meester V. misschien een eng mannetje was dat seksueel kickte op het aflikken van postzegels, er zijn immers freaks genoeg in de wereld, maar nee; vandaag viel er een formaat-A4 ansichtkaart op de deurmat. Van Meester V.'s leerlingen. En toen kreeg ik toch wel tranen in m'n ogen.

klik voor grote foto

# | 10:12 | | Al 20 reacties
23-03-2009
HOLLANDS NEXT CAT MODEL

Allereerst wil ik iedereen bedanken voor het insturen van zoveel lieve kattenfoto’s! Het was heel moeilijk kiezen, want er zaten zoveel leukerds tussen! En eigenlijk is iedere kat natuurlijk een winnaar! Ik kreeg zoveel leuke foto’s en verhaaltjes toegestuurd en daar werd ik zo blij van dat er sinds tijden weer allerlei nieuwe ideeën bij me opkwamen! Dus ook bedankt daarvoor. Het voelde als lang geleden dat ik weer even helemaal enthousiast en huppelend door de kamer rende om P. en de katten te vertellen van mijn nieuwste idee. Weer even 100% manisch.
Dus ook met trots presenteer ik hier, at homebase, alvast mijn nieuwste idee; Hollands Next Cat Model!
De site is al geregistreerd!
Het idee moet nog verder uitgewerkt worden.
De site moet nog gebouwd worden.
Maar fuck it, enthousiasme moet je meteen delen!
Het plan, en de naam zegt het al; ik ga een wedstrijd organiseren onder de titel ‘Hollands Next Cat Model’. En bij deze wedstrijd wordt er niet alleen gekeken naar uiterlijkheden, maar o.a. ook naar karaktereigenschappen, catwalk-kwaliteiten, hobby’s en levenswijsheden en van de kat!
De wedstrijd wordt gekoppeld aan een goed poezendoel, dus elk kattenmodel zal inschrijfgeld moeten betalen, ik dacht zelf aan iets van 1 of 2 euro per poes, en dat geld wordt vanzelfsprekend allemaal gedoneerd aan dat goede doel.
Ik zal natuurlijk niet als enige in de jury zitten, want dan zou er gegarandeerd een dikke, rode kater winnen.
Er zijn, behalve de titel 'Hollands Next Cat Model' natuurlijk ook prijzen te winnen!! Voor kat en baas.
Dus; heb je een kat of poes en vind je hem of haar de allermooiste? Ga dan alvast aan de slag om wat kekke foto's te maken, als ik alles heb uitgewerkt, dan lees je dat hier als eerste.
Ik heb er zin in!

# | 07:39 | | Al 24 reacties
21-03-2009
EERSTE PRIJS: GRIETJE

En de eerste prijs gaat naar... poes Grietje! Ze is lekker chubby, ze heeft prachtige rode haren en ze ligt er relaxt bij; meer goede eigenschappen zoek ik niet in een poes! Haar baasje Marijn krijgt het boekje toegestuurd!

# | 23:56 | | Al 16 reacties
TWEEDE PRIJS: FIGARO

De tweede prijs gaat naar: Figaro! Zie dat haar, zie die tandjes, zie dat tongetje en zie die superlieve stipjes op z'n neus! Figaro is een geboren winnaar!

# | 22:12 | | Al 6 reacties
DERDE PRIJS: PUK

En de derde prijs, die precies dezelfde is als de tweede en eerste prijs, gaat naar: poes Puk! De foto werd genomen door baasje Ellis! Waarom ik deze foto koos? Kijk die licht onzekere ogen, kijk dat prachige haar, kijk die mooie roze bloemetjes!! Ik ben gek op rode katers/poezen en ik ben gek op roze bloemetjes, dus deze foto was een gegarandeerde winnaar!

# | 20:56 | | Al 6 reacties
EXTRA PRIJS: KEKSTE CREATIE

Zie hier Teut, met zijn look-a-like PloesiePoesie Teut! Baasje Marieke maakte zo'n mooie collage dat ik een extra prijs heb moeten toevoegen; de prijs voor de meest lieve, creatieve uitspatting! Dus Marieke; er komt ook een boekje jouw kant op!

# | 18:35 | | Al 7 reacties
20-03-2009
DOE MEE EN WIN EEN BOEKJE!

Gisteren was de boekpresentatie van ‘Flavourites, verslavend leuke webshops’. Een boekje waarin ik, met mijn online shop www.ploesiepoesie.nl ook tussen sta. Niet alleen met de shop, maar ook met een interview met foto’s van ons huis en mijn atelier! Die boekpresentatie had trouwens geen dag eerder moeten plaatsvinden, want pas sinds gisteren is de shop eindelijk weer online!

Het boekje is erg leuk geworden en ik ben erg trots natuurlijk (en ons huis staat er opgeruimd op!)! Ik kreeg van de dames achter www.flavourites.nl 10 boekjes mee naar huis. Voor mezelf, voor m’n moeder en de rest ga ik verdelen onder lezers van deze site en onder klanten van m’n shop! Het boekje bestellen (voor € 9,95) bij bol.com kan natuurlijk ook! Klik dan HIER.

Maar wil je een exemplaar winnen? Stuur mij voor 17.00 zaterdagmiddag (21 maart) de allerliefste, mooiste of grappigste foto van jouw kat of poes (en je adresgegevens). Dat kan naar electricluna@maanisch.com! Daaruit kies ik 3 winnaars die ik begin volgende week een gesigneerd exemplaar van ‘Flavourites, verslavend leuke webshops’ toestuur! De jury bestaat uit mij en mij alleen! Morgen correspondeer ik over de uitslag, hier op dit weblog (en uiteraard plaats ik ook de 3 leukste foto’s erbij). Laat maar lekker doorkomen die foto’s!

p.s. Ik heb de inzendtijd iets verlengd omdat ik zoveel leuke en lieve foto's binnenkrijg en er eigenlijk nog wel veel meer wil zien!!! Dus tot zaterdag 21 maart, 17.00 staat mijn mailbox wagenwijd open!

De mail is gesloten! En ik ga nu aan de heel moeilijke taak om tussen al die lieve foto's 'winnaars' uit te kiezen!


# | 14:27 | | Al 13 reacties
18-03-2009
LUNA’S FOUTE VOOROORDELEN
Dus ik had ineens een iPhone. Mooi product. Ik kreeg het alleen niet voor elkaar om de contactgegevens die op mijn oude SIM-kaartje stonden over te hevelen. Het boekje dat ik bij de iPhone geleverd kreeg was qua handleiding een lachertje. Wat, wat, wat, wat nou met die gebruiksvriendelijkheid van Apple! Ik snapte er geen reet van. En ik wilde m’n allernieuwste gadget nu, nu, nu, nu gaan gebruiken! Ik wilde iedereen gaan bellen en sms-en! Dus ik naar de dichtstbijzijnde Apple-store. Was maar 5 minuutjes lopen en bij binnenkomst was ik de enige klant. En ik had wel 2 nerds tot m’n beschikking! Jippie! Űbernerds nog wel! Want als je bij de Apple-store gaat werken moet je op z’n minst een beetje übernerd zijn. “Hoi!”, zei ik enthousiast, “ik heb vandaag een iPhone gekocht met een abonnement bij T-Mobile en ik ben er heel, heel blij mee, prachtapparaat, mooi scherm en alles, kijk maar eens, kijk, kijk, kijk, maar ik wil graag m’n oude contacten en telefoonnummers overzetten, maar ik krijg het niet voor elkaar.” Ik gaf de nerd m’n iPhone. Hij begon meteen m’n schermpje schoon te vegen dat vol zat met zweetafdrukken van mijn overenthousiaste vingers. “Weet jij hoe dat moet?”, vroeg de ene nerd aan de andere. Wist de andere niet. En de ene wist het dus ook niet. Hij klikte wat op en neer in m’n iPhone. “Nee, wij verkopen alleen iPhone’s met een nieuwe SIM-kaart”, zei hij. “Maar jullie zijn toch nerds? Jullie weten toch alles van alle Apple-producten?”, vroeg ik zwaar teleurgesteld. Was niet zo. Ik moest maar even gaan bellen met de helpdesk van T-mobile. En ik zou zweren dat ik iets van sarcasme en superioriteit hoorde in de stem van de nep-nerd. “Nou, doei”, riep ik pissig en liep linea recta naar de T-mobile-winkel op de Nieuwendijk. Daar zouden ze me vast wel kunnen helpen, maar ik kreeg last van allerlei nare vooroordelen toen ik bij binnenkomst 2 supermooie, superjonge Marokkaanse meisjes met hoofddoekjes achter de balie aantrof. Ik geloofde niet zo in vrouwen en techniek in het algemeen en supermooie, superjonge Marokkaanse meisjes en techniek in het bijzonder. Ik legde toch uit wat m’n probleem was. En mijn probleem bleek voor het Marokkaanse meisje geen enkel probleem. Ze drukte een paar knopjes in op m’n iPhone en binnen enkele seconden waren alle contactgegevens overgeheveld. “Alstublieft mevrouw”, zei ze met een prachtige glimlach. Sindsdien ben ik ontzettend gelukkig.

# | 10:13 | | Al 26 reacties
10-03-2009
LUNA MET OPEN OGEN

De vaste telefoon gaat.

“Met Luna.”
“Ja, goedenmiddag u spreekt met Martijn van Merik van Apple, klopt het dat u net een Apple iPhone heeft gekocht?”
“Ja!!”, roep ik enthousiast, “dat doen jullie snel! Ik heb ‘m pas een half uur geleden gekocht.”
“Bent u tevreden over uw aankoop?”
“Ik vind het een prachtapparaat, ik ben echt helemaal blij en gelukkig.”
“Dat is mooi.”
“Ik ben eigenlijk net bezig met het installeren van alles.”
“Ik bel u ook om te vragen of het allemaal lukt met de installatie.”
“Ja, ik heb me net aangemeld bij iTunes en hij doet het en ik kan in ieder geval bellen en gebeld worden, dus dat is fijn. En ik vind het beeldscherm ook helemaal mooi en eigenlijk alles!”
“Dat is goed om te horen.”
“Maar het lukt me eigenlijk niet om de contactgegevens van m’n SIM-kaart over te zetten.”
“Daarvoor heeft u het P2-kaartje nodig.”
“P2-kaartje?”
“Ja, dat is meegeleverd.”
“Oh, die ben ik nog niet tegen gekomen.”
“Het is een zwart kaartje.”
“Oh.”
“Ter grootte van een creditcard.”
“Oh.”

En terwijl ik tussen alle paperassen die ik meegeleverd kreeg bij m’n iPhone loop te zoeken naar een zwart kaartje ter grootte van een creditcard valt past het kwartje.

"Hahahahahahaha!"
"Hahahahahahaha!"

# | 21:17 | | Al 20 reacties
04-03-2009
LUNA HEEFT ER DE SCHIJT IN
Al zo’n 5 dagen denk ik ’s avonds; nee, morgen, morgen voel ik me een stuk beter dan dit. En al 5 ochtenden word ik dood wakker. Zaterdag en zondag was ik nog eigenlijk best okay; ik voelde me supermoe en superbrak, maar ik hobbelde prima rond. Ik sliep wel wat uurtjes, maar niet lang achter elkaar. Ik heb in die 80 uur vorig week waarschijnlijk zoveel adrenaline aangemaakt dat ik met gemak een marathon had kunnen lopen. Pas maandag begon de spierpijn in m’n armen en schouders en dinsdag kwam daar m’n nek bij. Toen vond ik mezelf al best zielig en toen ik ook nog eens aan de diarree bleek, was ik ineens ultrazielig! Ik moest nog net niet huilen. Wat een ellende. Maar dat het allemaal toch nóg veel zieliger kon bleek op het moment dat ik het toilet in onze badkamer probeerde door te trekken. Gatverdamme. Een verstopte wc overkomt je dus nooit als je gewoon even hebt zitten plassen natuurlijk. Nee, natuurlijk niet! Altijd als je net je hele lijf eruit hebt gescheten! Natuurlijk! Ik staarde naar de pot terwijl het donkerbruine water richting de rand steeg. Gatverdamme. Zucht. Hele diepe zucht. “Hé, P.”, riep ik naar P., “nu is het toilet beneden verstopt, weet jij daar wat van?” Nou, hij zou misschien wel per ongeluk, eventueel, heel misschien wat dikke proppen toiletpapier kunnen hebben doorgespoeld. “Dat meen je niet!”, riep ik totaal over de zeik, “je weet dat die Sanibroyeur dat niet trekt, verdomme.” Toen wist P. ineens helemaal niet meer zo zeker of hij dat met die proppen toiletpapier wel had gedaan. Had ook zomaar iemand heel anders kunnen zijn. “Er is niemand anders hier geweest”, zei ik, “hoe groot is nou de kans dat in 1 week allebei onze toiletten verstopt raken?!” Die kans was 100%. Dus ik daarna aan de slag met een ontplopper. Plop. Plop. Plop. Lukte niet. En vanmorgen fietste ik naar de Praxis voor een chemische ontstopper. Lukte ook niet. Dan toch maar weer diezelfde loodgieter van vorige week bellen. Die had wel even tijd om langs te komen. En hij fixte het probleem, zoals een competente loodgieter betaamt. En ik betaalde wederom € 150,-. Momenteel zit ik met een totaal verkrampt lichaam, pijn in m’n rug en spierpijn in m’n buik. Maar de toiletpot stroomt weer lekker door. Morgen voel ik me een stuk beter dan dit.

# | 17:13 | | Al 13 reacties
02-03-2009
VOOR IK VERGEET

Donderdagochtend, 9.00.
P. is naar z’n werk en ik ben alleen met z’n vader.
“Je moet wakker worden pa”, zeg ik, “en je moet je medicijnen en ook wat eten.”
Hij is er niet zo voor te porren.
“Kom op pa, op de rand van het bed.”
Het lukt niet om hem omhoog te trekken wanneer hij me een hand geeft.
Dan maar een soort van bovenop hem zitten. Hand in z’n nek. En dan omhoog.
Hop! Hop!

Hij zit op de rand van het bed. Ik zit rechts van hem.
Hij valt om naar links.
“Rechtop blijven zitten pa, je hebt een afwijking naar links.”

Ik pak ‘m stevig vast.
“Blijf maar even naast me zitten zo. Ik moet even bijkomen.”

En zo zitten we samen.
Wel een kwartier.
Naast elkaar.
Mijn arm om zijn schouder.
Zijn hand op mijn bovenbeen.
En we kijken in stilte naar hoe de poezen met elkaar spelen.
Poes John ligt op een stoel en poes Sid mept hem eraf.
John komt naar ons toe gelopen en miauwt.
Sid gaat op de stoel liggen. Met z’n pootjes omhoog.
Even later rent Sid weer richting John.
John weer achter Sid.
En Sid weer achter John.
En daarna rollen ze met z’n tweeën over het kleed.

Dan kijkt de pa van P. me aan en zegt:

“Mooi hè?”

# | 20:00 | | Al 14 reacties
01-03-2009
LUNA WAS ZUSTER KLIVIA

Vrijdagochtend 8.00 had ik precies 72 uur niet geslapen. De voorgaande nacht werd ik wakker gehouden door een snurkende P. naast me en de kortademigheid van de pa van P. boven in het hemelbed. Gelukkig maar dat ik wakker was, want zo kon ik er steeds als de kippen bij zijn als de pa van P. moest gaan plassen.

Het is raar hoe je je grenzen kan verleggen. Die nacht dacht ik even dat ik helemaal gek zou worden. Dat ik ‘m helemaal uit m’n panty aan het knappen was. Ik kan dit geen uur langer meer volhouden, dacht ik. Maar toen werd het langzaam dag en toen besefte ik; ach, nog een dag wakker moet geen enkel probleem zijn.

En de pa van P. zou die middag naar huis gaan.

“Pa”, zei ik nadat ik hem z’n medicijnen en een kopje thee had gegeven, “je gaat vandaag eindelijk naar huis! Na 6,5 week! Zal ik je eens even helemaal aankleden?”
Was niet nodig. Hij kon prima in z’n boxershort en T-shirt en dan een badjas eroverheen.
“Ik ga je toch echt helemaal aankleden.”
Hij was te moe.
“Pa, ik ga het toch doen. Dat is ook voor ma belangrijk. Dat je niet in je pyjama thuiskomt, maar gewoon in je spijkerbroek en je leren jas. Dan heeft zij ook een beetje het gevoel dat haar knappe man thuiskomt en niet iemand uit het ziekenhuis.”
Geen antwoord.
“Ik ga een teiltje met water pakken.”
Geen antwoord.
“Het is echt beter voor jullie allebei.”
“Is goed zuster Klivia.”
Wassen.
Scheren.
Tanden poetsen.
Voor het eerst in 6,5 week weer normale kleding aan.
Schoenen aan.
Lekker luchtje op.

Die middag droegen P. en ik de zorg voor zijn vader eindelijk over aan de verpleegkundigen en huisarts in zijn woonplaats. De pa van P. kreeg meteen 3 keer per dag thuiszorg in plaats van de 2 uur per week die het ziekenhuis had voorgeschreven. En er werd ook meteen een fysiotherapeut geregeld.

“Gaat het eigenlijk wel met jou Luun?’, vroeg de pa van P. vanuit zijn in de woonkamer geïnstalleerde hoog-laag-bed.
“Ik ben kapot pa”, zei ik, “ik heb iets van 80 uur niet geslapen, maar ik ben zo blij dat je hier nu ligt, je ziet er meteen een stuk gezonder uit in je eigen omgeving.”
Hij voelde zich ook goed. Of ik misschien even boven op het logeerbed wilde liggen?
“Nee, dat hoeft niet, ik ga dit weekend heerlijk bijslapen”, zei ik.
“Maar je mag nu ook wel even bij mij hier onder de dekens kruipen hoor”, grapte hij.

# | 09:20 | | Al 22 reacties
CAT MODEL HYVES

Omdat iemand de naam 'PloesiePoesie' al ingepikt had op Hyves voordat ik het in de gaten had, en omdat diegene geen moeite wil nemen om die Hyves met mij te ruilen voor kekke poezenproducten, maar zelf geen ene fuck met die Hyves doet, en ik daar toch best wel een beetje pissig van ben, dacht ik; laat ik wel maar meteen de 'Hollands Next Cat Model'-Hyves registeren. Voordat het te laat is. Dus; straks op de hoogte blijven van alle vorderingen? KLIK hier en word lid! Vind ik leuk!
# | | Al 11 reacties


HEMA-ONDERBROEK
Tijdens de boekpresentatie van ‘Flavourites, een verslavend leuke webshopgids’.
Luna: “Ik vind haar er op de een of andere manier heel onsympathiek uitzien.”
Nina: “Ja, dat is typisch zo’n vrouw die HEMA-onderbroeken draagt.”
Luna: “Ik draag nu ook een HEMA-onderbroek!”
Nina: “Oh, ik trouwens ook.”
# | | Al 6 reacties


SLEUTELHANGERS
Ere wie ere toekomt; lezers Brooklyn had niks met mijn broches gemaakt van vintage houten puzzels en vroeg of ik er ook sleutelhangers van kon maken. Supergoed idee! En ik ben erg tevreden met het resultaat. Uiteraard zijn ze binnenkort te koop (voor € 5,-) (zowel online als op de 8 markten waar ik deze lente/zomer sta)...

klik voor grote foto
# | | Al 10 reacties


HELP: LUNA ZOEKT LIEDJE
Een aantal jaren geleden hoorde ik een liedje... de opname was gemaakt tijdens een festival… gezongen door een vrouw, maar of het liedje oorspronkelijk van haar was; geen idee… de strekking van het lied; dat het zo oneerlijk is dat je met een krakkemikkig lichaam sterft terwijl je zoveel wijsheid hebt in je hoofd… en dat je de eerste jaren van je leven zo’n heerlijk onbezonnen leven leidt in een perfect functionerend lichaam… je takelt lichamelijk af, maar je wordt geestelijk rijker… en dat dus eigenlijk omgedraaid zou moeten zijn… zoiets dan… als er iemand is die met deze vage omschrijving iets kan, dan zou ik dat heel graag horen!
# | | Al 13 reacties


STERRE LUFFFS PLOESIEPOESIE
Hieronder een foto van poes Sterre; wat mij betreft de beste spokespoes ter wereld. Sterre laat hier zien dat het PloesiePoesie-speeltje met 100% natuurlijke catnip hét product van 2009 is. De foto werd genomen door Jeanique, die niet alleen hele mooie poezenfoto's maakt, maar vooral prachtige foto's van zichzelf! En dat doet ze dan ook nog eens elke dag! Voor haar 365-project: KLIK.

klik voor grote foto
# | | Al 4 reacties


QUIZVRAAG
Hoe groot is de kans dat, nadat je schoonvader per ongeluk een incontinentieslip in je toilet boven heeft gegooid en er daar een loodgieter voor aan te pas moest komen, ook je andere toilet beneden verstopt raakt?
# | | Al 6 reacties


© 2004 mar10e.com